Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

Sen olmayınca keyfi olmaz alemin
Gülmek memlekette fakiirlik selamın
Geceler karanlık ve soğuk düşlerin
Güneşsiz penceren manasız karanlık

Kelebek ağacı mor mor açmıyor

Mevsim dönerken aylardan Şubat'mış
İlkbahar cemre ile doğayı uyandırırmış
Lale sümbül nergiz toprakla uyanırmış
Sevgi çiçek açarak dönermiş mevsimler
*
Kalbi kütküt atarmış yolculuk başlarken

savaş kraliçesi
sevmiyoruz seni
terket artık bedenimizi
yine güzel günler yaşasın
ülkemin insanları..

Tutulmuyorsa eller ellerini
Öpmüyorsa dudaklar seni
Sarılmıyorsa tende tenini
Kendine ait değildir bilesin

Yüreğinin bildiğince özgürse

Sana kavuşmak zor
Arada sıra sıra dağlar
Gönülüm yaralı
Gide gele yol ettim ufukları

Kapıları kapatmışsın

İş bilen uyanık, zehir avcılar
Evvel sesi güzel, kekliği avlar.
Ayağını bağlar, meydana salar
Bu şekil Kınalı, cinsini tavlar.

Kırıtıp meydanda, gezer asalak

Gördüğüm bir rüya / Anı

Dağların eteklerindeki manzara harika görünüyor.Bembeyaz evleri,yemyeşil bahçeleri ve ormanları çok hoş bir görüntü sergiliyor.Şehrin alt tarafından geçen çay ve kenarındaki koca koca ağaçlar berrak suyuyla Munzur'u bana hatırlatıyor.Hava çok güzel ve sıcak,gökyüzü masmavi ve bulutsuz.
Şehrin kenarındaki çay ile evleri birbirinden ayıran çok yüksek duvarlar bana hemen Çin Seddi'ni ve heybetini hatırlatıyor.Sanki bütün şehir halkı bugün pikniğe gelmişler.Çayda yüzenler,sohbet edenler,ızgara yapanlar tam piknik havasını yansıtıyor,günün keyfini çıkarırcasına eğleniyorlar.Şehir ormanlarla kaplı dağların arasındaki vadilere kurulmuş.Evler 4-5 katlı olup, hep terasları bu manzaraya bakıyor.Çoluk,çocuk ve tanıdıklar çay kenarında oturmuş,kimi sohbet ediyor,kimi yüzüyor.Birdenbire çaydaki su seviyesi yükselmeye başlıyor.Bu durumu farkedince etrafıma emirler yağdırıyorum.Hemen burayı terketmemiz gerektiğini anlatırken,toparlanıyoruz.Eskiden bilirim; dağlara dolu ve yağmur yağınca sel olur ve tehlike yaratır.Evlerimize girdik ama,su seviyesi hızla yükseliyordu.Çayla aramızda yüksek duvarlar vardı.Yinede durum tehlike arzediyordu.Köşe bucak kaçanları uyararak hızla çayın karşı tarafına geçmelerini önermeye vakit kalmadan mahlesef çoğumuz geç kalmıştık.
Evlerin arasındaki sokaklar nehir gibi akıyordu.Bazı evler sel sularının etkisiyle temelden sökülmüş,sürükleniyorlardı.Biz üst katlara tırmanmaya başladık.Ne yazıkki durum hızla tehlikeli olmaya başlamıştı.Evin terasına çıktık,manzara korkunçtu! Şehrin ortasından iki nehir akıyordu.İçinde bulunduğumuz evler sallanmaya başlamıştı ve yanımda Edibe ile Sinem vardı.Bulunduğumuz terasın üstü ters döndü,duvara tosladı.Biz can havliyle yanımızdan sürüklenerek geçen yüksek duvara atladık.Bir noktada artık insan bilinçli olmayı bırakıyor,robot gibi hareket ediyor.Bizde aynen robot gibi çaresiz ve zavallı bir durumda oluyoruz.Beyin artık durmuş gibi yaptığımız her hareket bilinsizce oluyor.Bütün şehrin sürüklenen çatılarından başka birşey gözükmüyor.Sel değil,sanki çamur deryası akıyor.
Artık yapılacak birşey olmadığını farkedebiliyorum.Şehrin altından akan nehrin su seviyesi o kadar yükselmemiş olduğunu görebildim.Duvar ile nehrin arasında epey bir kara parçası var.Bir anlık tereddütten sonra yanımdakilere ''Haydi atlayın! '' diye bağırdım.Atladık.Bir baktımki biz yalnız değiliz.Tüm şehirdeki insanlar orada ve karşıya geçmek için su seviyesinin inmesini bekliyorlar.

1) Mani maniye geldim
Seviyorum demeye geldim
Maksadım mani değildi
Ben seni görmeye geldim

2) Ben bugün yarimi gördüm

Seversem adam gibi adamı
Adam gibi sözünün eri olmalı
Seversem ben yürekten adamı
Huyu güzel sözü erkekçe olmalı

Seversem ben adam gibi adamı

Topladım yükümü yükledim deveye
evime geldim
Allahaısmarladık yürekten sizlere,
Bu yıl bitti,