Kimsenin olmadığı yollarda
Bir ben
bir yalnızlık
birde hayalin...
Karanlığın ağladığı sokaklarda
Lambalar sönmüş
Kaçırıp mutluluğu avucumdan
Bir kez ağlamaya mahkum olmuşum.
Kanım sulanır akar gözyaşımdan
Onca günahla ben masum olmuşum.
Yürümez saat, beni yıkmak ister
Alevler ruhumun derinlerinde
Sönmesin, sonsuza yansın isterim
Anlatımı zor çizgilerle bir bir
Alnımda izleri kalsın isterim.
Bir güçsüz ateş görsem ötelerde
Karanlıktı hep döndüğüm köşeler
Işık bir meleğin kanadındaydı
Önüm ardım yoktu, yalnız öteler
Öteler bir meçhulün ardındaydı...
Bir meçhulün ardındaydı hayalin
yüreğimde
nesli tükenmiş duygularla sevdim
dinazorlar çağından güllerle
gelişmiş tunç çağından
ilkel yazılarla sevdim
Hey insanlar, insanlar dinleyin hey
Yüreğimde sevdalı dinleyin hey
Tutulmuşum bir karlı fırtınaya
Dinleyip feryadımı inleyin hey
Dağlar, yüce dağlar hey
Uzun yolar ardında
Nefesim oldun
Yorulmuşluğumda
Sahil kenarında,
saçlarımı ıslattın
yağmurum oldun.
Şu diyarı gurbet ilde
Bir yol gelde gör halimi
Sazım inler binbir telde
Bir yol gelde gör halimi...
Gecelerim zindan oldu
üşüdüm,
gece soğuk
titremekte ellerim
ay bile titremekte ayazda
ersin tepesinde bir kuytu
donmakta ruhum
Bir köhne otobüste
7 Numaralı koltukta
Mazinin bir köşesinde kaybolmuş
O yüzünü saklarken
Ağlayan adam benim...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!