Nabza göre şerbetin şuuraltı nöbetçisiyim.Askerlik yaptığımı kanma. Sen yürek vatanısın, sen benden koparılmazsın.Bu yüzden
sermayesi sevgin olan dünyanın müşgülpesentiyim.
-Sessiz harflerle seslenirim ki dargınlığın uyanmasın. Sesli harfin aşk ayracısın, bu yüzden beni de ekle sol yanına.
Sesi kısık şarkıların sesiyim. Kısık da olsa aynı melodinin hoşluğunu veririm. Verilmemiş sözlerin var ki vargılı ve sargılı sen sarınmalarındayım.
Hissizliğini ekleme uzakların bağrıyla. Sessizliğini ekleme kırgınlıkların diliyle. Beni vurma vurgun sözlerin göbek taşında.
Güvenle ayıkladım senli günceleri. Güneşi ısmarladım gecelerine.
Derdimin son kaçışında sen mutluluğun bekçisiydin
Yakaladın beni ta sevme hırsızlığında
Şimdi sensizliğin hapishanesindeyim
Bir yanım özlem duvarı
Bir yanım bana gelmenin hayal sergisi
Gel gayri ölülerin bile alkışladığı sevda tufanımızda
Gizle özne gibi kaldım m’ananın cümlesinde.Yüklemini doğuran anlamların öznesi olmak güzeldi.
*Sır, dokunuşunu saklamış cemi cümlende. Giz, iç gözünü bırakmış dil bilgisine can vurgusu olan sende.
-Öz, mevzisini yüreğinde unutmuş ki yazılarıma hazine olarak çıkasın diye. Dert, sırtını gidişine dayamış.Ben dertli,ben kurtlu bir elmanın Ademi.Adamlığıma daha çok var.Adem-i merkeziyetin merkezkaç kuvvetini çaldı zaaflarım.
-Zaaflarımın diyetindeyim gayrı.İş işten geçti. Şeytan okulunun fişiymiş meğer.İnsanın zaafları hep çocuktu.Çocukçadır bütün günahlar, hatalar.
-Pişmanlık, kendine hafiyeler arıyordu. Kafiyesini kaybetmiş şiirin sırtında yazıldım sana.Vicdanımın imgesinde surlarını kaldırmış güzelliklerine teslim oldum.
Kimseye emanet edemeyeceğim bir sevdam vardı. Gidişini bu yüzden ciğerimde yerini tuttu.
gözbebeklerimin içindeki ışıltılara ışınlandı ruhum
ayrılığın hücresindeki füzyonlarla gittin gitmelerime
sensizliğin vatanına attın atomlarını
ne ben kaldı bende ne sen kaldı bende
çırpınmaya çalışan bir tırtılın toprağı hariç
Di_dem dedim.. dem zamanı gel biraz beni demle..
yüreğinin süzgecinden geçirmeden
en sıcak tadların adına kaynat sevgimizi
sonra beni atıver yalnızlığın sokaksız sokaklarına
bir sevda ekmeği çaldım senden..
dedim ya suçluyum sana …
bakışın, aşkın suç aleti gibi saplandı kalbime
gayrı ,yaralıyım
bülbülün gagaladığı gül zamanın içindeyim
gayrı, gülünün ölümsüz sevda kokusundayım
kuluçkasından çıkmış kırılgancın kırılmayacak kalbiyim
A/…
belki sözlerinin zehri bitmiştir yılanları ısıran yalanlarıma karşı
belki birkaç damla ekersin yaramın sen yerine
bekliyorum bir gün ıslatırsın çocuklar gibi gözyaşlarınla
ben ıslanmayı çok seviyorum
Tüm ağlarda sustur ulandım yazıklara, acının tatlarına kafiyelendim.Sonum hep aynı ve de arama benden redifler.Artığım yok,artık yokum heceli aşklarda,aruzlu sözcelerimde arzulu hallerim açık ve kapalı özetlenir.Bir med –cizir çiz yetmezse medlerini uzat saçlarının yerine.
Eksilendim...Dil iğnesiyle dikildi yarimin yaraları.Can damarlarımdan ab-ı hayatın susamışlığı akar.Varmalısın bana. Sularım sağır zevkine. Yaşam-posasıydı artık düşlerimden atılan gidişler..
Ey hayat... ey sen. Ey didişen giden.
Daya tukularını dudaklarıma..Ki ben öpücük dervişi.Ermiş sulu supken öpüşlerimizden
Tekrar can suyuma kavuşuncaya değin.
İçmeliyim içmeliyim.. Memeli arzular beni atmasın gayyalarına..
aşk gözleri birbirine değmemiş gizli öznenin adıllarıydık
bir sıfat gibiydik hep
doğamamış yarınların ilgisine ilgeçtik
serabı ruhumuzun çölüne bağlayan bağlaçtık
isimsiz kalışın özel ismiydik
kendi cümlesinde kendi olmayan öznenin özüydük
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!