Hayrettin Taylan Şiirleri - Şair Hayrett ...

İç çocuğun prizması -1

içinde unuttuğun içimin iç kafiyesinde ağlar şair
bir sancı seciyelenir yazamadıklarımızda
sözsüz sanatlar anlatır meramlarımı
aslını kaybeden bir asrın mecnunluğuna oynar kaderim

Herkes kendi kaderinin sıradağlarında sırlarıyla sıralanır. Kendimizle tanışmak zirvede olur. Çoğumuz kendimizle tanışmayı hep ertelemişiz.
-Ertelenmiş düşler değil yaşananlar. Ruhumuza ekilmiş yarınlar kadar kemdimize yakın yetişmek lazım.En yeşilden, en maviye kadar toprak kokmalı.Her şeyin değdiği yer topraktır.Bütün dünya toprağın özüne özetlenir.Bu özetin sahibi insandır.


Herkes kendi nefesinde tutukluk yapar. Herkes içsellerine nişan eder, herkes kendi hayal kırıklığında kırılır. Ve herkes kendine nefesinin sessizliğinde kendine yenik.Şimdi detone olduğum bu kader şarkısında hangi seni, hangi senle yaşamaya geldim.

Ektiğim aşk, bilinçaltımda güzel sevgiler fidesi olarak yeşermekte.
-Olumlu düşüncelerin meyvelerini vermek için varılışını beklemekteydi.
Yeni deneyimlerin, olguların, bekleyişlerin, rüyaların tohumu bilinç merkezimdedir.
-Özüme kadar yeşerdim seni severek.Seni sevmek dışında düşlerim olamazdı.
*Olumlu ifadelerin fidesi sendin.Sevmeyi, sevilmeyi, reddedilmeyi öğretti sevgin.Elzemdin ve beni mutlak düşlere sardın.
-Kendimle tanıştım, kendimle yarıştım.Seni bu arada biraz unutmuş olabilirim.Mistik yollarda geçiyordum.Metafizik okyanuslarda yunusluğumu eğitiyordum.

…: hiç ile yok arasında hoşluğun varsıl

“ben” düşün içinde sen beni düşün

…: bir seçenek olmak isterdim aşk sorunda
hissedebilmek için seni

Alındım sere serpe gitmeler deryasına…
Her harfin hesabını bana ödedi gitmeler,oysa ben aşkın kavıyım,seni yakacak nice çöpüm vardı kutumda.Kalmalar oltama takıldı,sen ruhuma işlendi yeni sevda seferinde.
Yalnızlıklar öldürdüm, dirildim baharların gergefinde.Gri sızıların susuzluğunda
bir gömütlük umudum çağıldar çocukça bekleyişime.
Hem de oynamak istedim,istendik hülyaların gerçek şifasında seninle.Aramızı açan hangi hissin şuurunda benzine benzin döktü gidişler.Hani,kırmızıların vardı, arada süprizlerimi baştan çıkartan, yüreğimi aya inleten,gecemin kırılmalarını sularına çağıranve bütün hazlarıma bağıran kıpkızılların şimdi nerde?
Bir elim vakaydı,bir de senin eline su dökmez anların son karesiydi.Kararmış tartışmaların silgisini kullnamadık.

özünde damla ağlatan tanesin, sular aşkta yıkanırken
kül ve gül tanesiyim istanbul fethi gibi yüreğim kutsanırken
bir kopuş damlasıyım suyun kapısından aşkın sol göğüne giderken
yalnızlığımdaki kalabalığın aşk tanesiyken
emanet etme beni rujların akmış perilerin fistan tanına
beni bırakma merkezinde kuyruk acısı olanları taksit ödemesi var

hep yarim yarim ve erken yaşanan
her sevgiden izler var icinde
çizgi çizgi ve silemiyorsun
onları bir turlu hayır olmaz

yeter yeter beni bırak seninle kendi halime

Gülcümle cemi hayatımda bir gidişat
Beni karmaşık denklemelere payda ediyor
Hep elde var elde edilmemiş duygulara
Çarpanları çarpılma sevdama özdeş duyulsamalar
Anı, ansız gibi onsuz yaşama siyahlığında yeni yarlar karayüz
Travmatik oflamalarımda gizemli bir sunuya sular sululaşır

gel ama gelmelerin gelmesinden gelen bir gelensevi olarak

çıkmazların dudağındayım
öpsem de öpmesem de öpüyor beni hayat
ey aşk, özledim senin çırpınışlarının, koynumun kuytusunda son bulmasını..
kuytuların en umulmazında bir izin izbesinde ezberlendi gidişlerim

1.
erginleşti düşlerimin düşünce savı
belirginleşti üşüyüşümün ilmi tavı
sözsüz kitapları okur, vebalının zanı
zahmetsiz umutlarını yakalar şehrinin kanadı
sensiz aşkın yoksulunu doyurur beli kavuşmalar