Felsefi ve Poetik Metinler-1
İsimsiz rotada od çalan özlerim var. Beni paylaştığın ruhsal duvarda yazılmamış güncelerim var.Ağlarını bana teslim etmiş, teslimiyetin mağrip düşleri var.
hüznünde yalancı emarelerin emir suyundayım
sorgusuz, dalgaların aşk köpüklerinde beyazlanır adın
değiştikçe zaman,değişiyorum sularına
heceli uykularda uyarılıyorum hadlerime
aydınlık yarınların yarinde yakılıyor tutkularım
çürük kementlerle örüşük terk edilmişlikleri ilençliyorum
Gözlerin Kevserin gözbebeğinden akar. Bense cennetinden atılmış ,uzaklağında pişmanlığınla arıtılmış kendimle barışık adem’im.
-Kendimi aşıp da geldiğim damlalarında sustum. Vicdanımın aşkısın diye, içsel bombalar taşıdım yüreğimde. Gecelerimi heceleyen sözcüklerde eridim.Acıklı filmlerde ikimiz yerine ağladım. Seninle yaşadıklarımızın benzerini gördüğüm her karede bin kezlere bölündü yüreğim.
-Susuzluktan yanarken sensizlik okyanuslar içti vebalim. Cemaline kavuşmanın kavuştaklarında okudum senli türküleri.
İstanbul çöl, yaşadığımız aynı muhitin tinlerinde yeşerdi hayat.
Seraplara atıldığım hayalinde suçsuz kelebekler uçtu umutlarımın vadisine.
'uzak düşlerin sevgi güneşine ithaf'
Ölümsüz yapraklar dökülür gül ağacından sen ormanına
kurur yaram üstünde yarın senli reçel yapma günü
Gözleri bulutsuydu Sudenur'un.Minyonluğu ve şirinliği güzelliğin kitabesi olmuştu.
Çocuksu olması ona olan sevgiyi büyütüyordu Çiçekleri çok severdi Okula her gelişinde sabahleyin bir gül alır çantasına asardı.Ceketine, önlüğüne, çantasına, tokasına renkli renkli çiçekler takardı.Uzaktan bir Çiçek.
Okulunda 'Çiçek güzeli' olarak anılırdı. Dersleri ortaydı..Sözleri çiçek çiçek açılırdı.Ruhunda tükenmeyen enerji vardı.Enerjik ve komikti.
-Bir gün okuldan çıkıp sahildeki bahçesi çiçekli kaffeye gitti.Masasının etrafı çiçeklerle çevriliydi.
Nereye giderse gitsin çantasında çiçekli bardağını taşır çayını ondan içerdi.Yine öyle oldu.
Garson çiçekli bardağına çayını getirdi.Bir taraftan çay içiyor bir taraftan çiçekli kalemiyle 'düşünsel yazılar yazıyordu.'
İmkansızlığı kilitleyen uzak kalışların dalışındayım
…:Denizin temizlenmiş aşka,sular susuyor senle
bitsin bir an önce sensizliğin filmi
…:sonu gelsin ki sarılsın ruhlarımız
can gülüm gibi canımda açılsan güllerden önce
…:içimde bir ağrı, güneşin doğarken ağrı’dan
-Yüreğim alemler gibi başka alemlere betimlemeler uzatır. Göz bebeklerinde okunur senden arta kalanlar.
-Maddeden sıyrılıp manaya akışımı anlatır gözlerim.Sözlerimden sonra başlar metafiziğin kıyısı. Sonsuzluğum onsuzluğun soyut imgelerinde yansır.
-Beni arar ben.
Netliğimi ruhunda görürsün... Cananlığını canında görürsün...
Ben’den öte, özden öte, gözden öte,sen’den öte, ötelerden öte anlatılmaz ancak yaşanırlığın görülmüşlüğü akar.
Ruhun doğru ve doğu tarafındaysan güzelliklerin güneşi önce sana doğar.
-Biricik yüreğimizde birincil istemelerimizin tepesini kurmadan temiz bir yaşama sarılmalıyız Ruhsu.
*İnsan nasıl aşık olur diyor aşk… Şimdi bu sorunun ilk harfinde susuyorum.Sorunun içinde kalmış cevapsızlık. Aşık olmak, mutlu olmak, hüzünlü olmanın yol olmaz.
-Yağmur gibi bir sıralanışı yoktur. Gözyaşı gibi bir akışı yoktur duyguların yaşam zamanı.
Sevgiler duvarında sana arınmanın köprülerini kurmuşlar. İki damla yetermiş köprü için ya da ömrün için.
Bizi ayırmak için sözcüklerin dil kılçığının ya da söz hançerine gerek var mı ki?
Birleştirmek için yazgımızın sessiz kitabında cümle olmak lazım.
-Korkma, ben arınıyorum. Korkuların yan anlamlarında yanaşılması zor
eylemlerin yan ürünleri var.
-Sevmek, sevilmek, gitmek, terk etmek, istemek,istenilen olmak, gibi ikilemlerin kendi eklerinde ürettiği yan korkularımız güçlü duruşumuza aykırıdır.
ruhuna şehirler sundum gidiyorm
bu şehirden
ki artık başkentim ol
istemm başkent olmak
gönlüne sultan olayım bana o da yetr
Başkentim olup baştan ve aşktan cıkartın beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!