koynuna ay yüzünü alan ay’ın aşk beyazlarındayım
gecenin hatırı turluyor düşlerimin samanyolunda
hecenin kitabı okunuyor sensizlik kitabında
incelmiş bir durum gibi öylece kalıyorum gecene
yürekte kalmış sözcüklerin diliyle öylece siniyorum sevgine
ve ansızın geliverir yüreğe ask çığlığı..
gecelerin dalgalarıyla dans ediverir serseri bedenler..
kayıp ilanlarında aranan olur sevgili
gecenin o dakikasında..
sen gecenin son gündüzüyken gül ol
açıl bülbül deresine hece hece
Yüreğinin seven dallarından parça parça kopar sevgi yaprakları.Artık genç kız olmanın peşinden giden bir izin aynasındaydı Kayra. Küçük beldelerinin en güzel, en çalışkan kızıydı.İlköğretimi bitirmişti.Güzel puan alarak İstanbul’da bir Anadolu lisesi tercih etmişti. Anneannesinin yanına gelip yerleşti.Okulu çok yakındı.Güzel bir okul, İstanbul, güzel bir geleceğin salıncağında sallanıyordu.
- Sensizliğe yeni bir adres olmadan aşka karışan bir fiil çatısında özne olmak için bir gün tesadüfen evlerine yakın büyük alışveriş merkezinde Baha ile tanışmıştı.
- Dirençsiz kalırım, gözlerimden beni topla,ben büyümüş bir filizim ki aşk meyvesi benden hasat veriyor.İçindeki esen rüzgarın cümleleriyle üniversitede okuyan Baha’nın sıcak dünyasındaydı.
- Aşkları düşe kalka büyüyen bir çocuk gibi sevimli bir hal alıyordu.İlk aşkın yarattığı içsel devrimi anlamak için yeniden o anı yaşamak gerekiyor.Gün bölünür günlere,aşk bölünür aşka. Yeniden onun yollarına açılan pencereden baktı.Baha,Hukuk fakültesinde okuyan İstanbul’un haşarı gençlerinden biriydi. Kayra’nın minyon yüzü, canlı ve seven hali onu etkilemiş hoşlanmıştı.Kayra ise henüz aşkı bilecek kadar gönül penceresinden ışık olamamıştı. İlgi,sevgi, dersler, aileden uzak büyük bir kente kendisini anlayan sosyal bir gencin aşk pençelerinde öylesine kalmak.Özlemli bir sarmaşık gibi
Sarılarak günlerini gün ediyorlardı.Hayat muz kabuğu üstündeydi.
Arzuların gecesinde yıldızlar yoktur, şeytanın gözleri yıldız olur kendi hevesinde insanları tenden suya çeker.
sen gitmeleri hakketmedin gidişin bir yazgının yüklemiydi
devrik bir cümlede bekleniyorsun yeniden yüklem olmaya
sense evet işte hayat bir yüklemdi benim için oda gitmek'ti
öznen sensizliğin her hecesinde kayıpsız eriyor
aklım viranında hazırlıksız bir tren geçer
aşkın penceresine seyirci ela gözlerini taşır
gömülmek istercesine alı götürür bilinmezliğe
Sanki yalnızlığı yerçekimsiz uçurur arkaik hazanlarımdan
sözsüz tutulan bir yolun sonunda tutku devriyesi sarar beni
aklım sende bedenim nefessiz heveslerine şiir
Son kez geldim mavi gözlü denizlerine
Vazgeçtiğimi görmen için dalgalarımı da alarak
ŞarkıLar beni anlatamayacak kadar suskundu
biraz kahrol istedim
Biraz tükenmişliğin muştusunda son yaprak ol
E tekraru gitme
Sular yırtıldı yüreğimde
kaçışlara açma kapını.
bir sonsuzluk sonsözünde
önsözüm henüz yazılmadı ayrılığına
suçlu olma finalimde mutsuz atıflar kazandın
sen gideli bütün masalları ben yazıyorum
bütün perilere sensizliğin,senli dersini veriyorum
bütün ben’leri tanıdı alemin aşk yüzü
değiştirilmiş bir dünya gibiydim, uydum ay ve şem
bırakılmış bir ada gibiydim,dört yanım dert denizin
itilmiş bir kaya gibiydim,yar uçurumundaydı h’allerim
Yalnızlığın kükürdü siniyor.İslime verilmiş teslim gibiyim.İçimdeki kurtları öldürüyor bu teslimiyet sıcağını.
Umudun hudutsuzluğu bitiyor. Sinirin sınırına döşenmiş mayınlar var.Sen düşten öte bir sınırdasın.M’ayınların var Elif olduğun mistik sevilere. Elif ,lam, mim üçlemesinde kendimle tanışma rüyası beliriyor.
-Bir rüya ile sana geldim.Rüya gibi yaşıyor, bekliyor, görüyorum seni.
Sevmenin beyazından geçerek matemlere matematik yaptırmıyorum.
sevgi küpü biricik öğrencime ithaf....
Akan gönlün tahtında oturan gülün kızıl haline taranıyordu dünyan
Yüreğimize,sevgi suları taşıyan ilmi merdivenler uzanıyordu sevginden
Şehrine gelen dostluk ermişiyim,ruhunun suyundan bir tas sun bitsin yaslarım
Eskimiz senli mevsim, yazlara alıştır, kara yazgıları sil derin defterden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!