Haydar Güner Şiirleri - Şair Haydar Güner

Fabrikalar duman, meydanlar dar;
bir el “ulus” diye yükseltti bayrağı.
Ama ekmek diyenin ağzına sürgün,
sesine cop, grevine karanlık sokak düştü.

“Ulusal çıkar” dediler,

(“Bir çorba sırasına, bir dilim hayata girenler için…”)

Kareli bir masa örtüsünde
Sayılara gömülmüş gözleri
İki dilim ekmek,
Bir zeytin,

(“Bir maaşın çalındığı yerde, bir ömür mahkûm olur.”)

Bir maaştı elinde —
Zaten üç gün yetmeyen
Bir eczane kuyruğuydu hayatı
Bir simit bölüştüğü torununa

Toprakta kara gölgeler yürür,
meydanlarda kanlı bir rüzgâr eser,
çocukların gülüşü yarıda kalır,
annelerin ninnisi
süngüye takılır.

Bir ülkenin kalbi,
sandıkta değil,
bombaların gölgesinde çarptı.

Suruç’ta kan,
Ankara’da duman;

Olgu dedik, uzak sandık,
ama kapı çoktan çalındı.
On beş gün yetti,
gizlenen niyet açığa çıktı.

Sandıkta kaybedilen

Liberal yafta taktılar kendilerine,
sonra “bilmiyorduk” diyerek günah çıkardılar.
Oysa mesele kişilik değil,
sistemin bağrına yerleşmiş karanlıktı.

Klasik faşizmde tankların gölgesi vardı;

Saatlerin bile yürümekten vazgeçtiği bir vakitte
sessizliği omuzlayıp çıktım yola.
Ne kimlik soran oldu,
ne yön gösteren.

Cebimde yalnızca

Yolum uzun, gece ağır,
şehrin ışıkları çoktan sönmüş.
Elim cebimde,
sessizlikle yarışıyorum.

Bir çiçek yok elimde,

Geceyle gelir bazı anılar
Zifiri korkunun içinden
Sürünerek girer hücre kapısından
Saklanır ranzaların altına
Gardiyanın adım sesinde titrer