Haydar Güner Şiirleri - Şair Haydar Güner

Bir ekmek almak için
İki gün düşündü kadın.
Kirayı ödeyemedi yine,
Çocukların ayakkabıları delik —
Ama “Vatan sağ olsun” dedi komşu
Ne kiradan haberi var, ne açlıktan.

Bütün akşamlar,
aynı sessizliğe uzanıyor.
Ben hep orada,
bir adım geride
bekliyordum.

Bir yürek ki,
Bin dilde çarpar,
Bin renkte coşar,
Bin hikâyede yaşar.

Dağlar dinler bu türküyü,

Biz, ağzımızda çakıl taşlarıyla büyüdük ulan!
Her kelime,
her cümle,
bir copun gölgesinde yeşerdi.

Ve siz şimdi bize

Bloke konmuş maaşıma
Bir bankanın dijital soğukluğunda
“Bakiyeniz yetersiz” diyor ekran
Oysa ben
Altmış beş yıllık ömrümle
Yeterince yaşamıştım her şeyi

Yanaşmadın kıyıma hiç
Halatların gevşemedi
Gözlerinle kurmadın denizi
Suda bile iz bırakmadın
o yüzden ben şimdi
boğaza düğümlü bir veda gibi duruyorum.

Geceler,
senin gibi yıldız giymedi hiç.
Bir ışıltı değil,
bir suskunluk gibi taşıdın evreni.
Sesinde değil de
gözlerinde sönerdi sabahlar.

Gölgesini bilmediğim bir çınarın
kökünde dinleniyorum
adını koyamadığım bir rüzgâr
yüzümü okşuyor
bir su birikintisine bakar gibi
kendime eğiliyorum

Kavrulduk güneşte,
saklandık gölgelerde,
kimi zaman taş olduk,
kimi zaman toprak.

Bir rüyayı sırtladık

Ne zaman
bir çocuk ağlasa sokak arasında
yüzünü çevirirdi başka yöne.
Küçük sevinçlere karşı
alıntı bir suskunlukla yaşıyordu.