Hayatın Ayazı. Şiiri - Hüseyin Yanmaz

Hayat zor
Bunu en iyi
Cebinde son parası kalan bilir
Bir de gecenin sessizliğinde
Üşüyen ellerini cebine sokan.

Bugün yine soğuk
Sobanın ateşi yetmiyor içime
Çünkü insan bazen
Havadan değil
Hayattan üşüyor.

Bir ekmeği bölüyorum
Yanına biraz sabır koyuyorum,
Çayımdan bir yudum alıp
Yarını düşünüyorum.

Yıllar omzumdan geçti
Saçlarıma sessizce kar yağdı
Çok şey istedim hayattan
Zenginlik değildi istediğim
Biraz huzur
Biraz anlayış
Bir de kimseye muhtaç olmadan yaşamak.

Kimi zaman sustum
Kimi zaman içime ağladım
Kimse görmedi
Geceleri kendimle verdiğim savaşı.

Ama hâlâ buradayım
Demek ki
İnsan sandığından daha güçlüymüş
Düştüğü yerden kalkmayı
Kırıldığı yerden yeniden sevmeyi
Öğreniyormuş zamanla.

Bugün üşüyorum
Bugün cebim boş
Bugün hayat yine ağır
Ama içimde
Kimsenin söndüremediği
Küçücük bir ışık var
Ben o ışığa
Umut diyorum.

Çünkü biliyorum
Gece ne kadar uzun olursa olsun
Sabah mutlaka gelir
Bu soğuk günleri hatırlayıp
Sessizce gülümseyeceğim
Çok üşüdüm hayat
Ama sana yenilmedim…

Hüseyin YANMAZ
18.08.2026