Hayati Kork Şiirleri - Şair Hayati Kork

NE ÇIKAR...

İklimler hazana mahküm edilmiş,
Mevsimler ilkbahar olsa ne çıkar?
Takvimler pörsümüş, güne ay demiş,
Saatler zamanı vursa ne çıkar?

Bu gece yıldızlar kararmış neden
Neden gözlerini yummuşlar birden
Dönmüyor geriye terk edip giden
Giden mi vefasız kalanmı ruhsuz
Yıldızlar mı soluk gece mi nursuz.
hayati Kork. gecenin bi vaktinde

Belliki halinden düşmüşsün yorgun.
Yüksek diyarlara çıkışın neden.
Hayata küs gibi durursun dargın
Bahtına kafayı takışın neden.

Gam güllesi vurmuş bağrına gibi.

Sevgiler var idi, yumak yumak sel.
Dostluklar öyle ki, bir ömre bedel.
Ne hâl olduk böyle, ruhsuz, duygusuz?
Birlikler köhnemiş, bencil, bireysel.
— Hayati Kork

Her an gönlümde sın, ne fark eder ki?
Benim için gün, ay, yıl öğretmenim.
Doğruda iz süren sendedir, der ki
Ufku aralayan dil, öğretmenim.

Cehalet ruhumu koymuş çilede,

Nasılda özlemime düşüp unutulmazdın?
Nasılda yüreğime sönmez bir ateş yaktın?
Sen öyle bir dosttun ki yerin dolmuyor, inan.
İnan ki bu dostunu yetim, öksüz bıraktın!
Hayati Kork

Bir gün gelir
Bulutlar sende gibi
Dokulu verir gözlerinden
Yanaklarında süzülür,
Islaklığını ta yüreğinde hisseder,
İçin için ağlarsın.

Harınla yaktın geceyi, estirmedin bir damla.
Yıldızlardan bir demet salsaydın, olmaz mıydı?
Uykularımı bölüp kırptın hasretle, gamla;
Dert küpünü sırtımdan alsaydın, olmaz mıydı?
Hayati Kork

Büzüme geniş tut gönül fileni
Namer de inaden bastır çileni
Başına tac eyle hatır bileni
Lanet et nankörün himmetine de
Saraylarda Sultan olsa bile de.
hayati Kork. gecenin bi vaktinde

Bugün hüznüm yine ruhuma inmiş.
Gözlerim buğulu oluşu ondan.
O'yarın hasreti içime sinmiş.
Akların saçıma doluşu ondan.

Ben böyle miydim ki ahuzar da hep.