Hayati Kork Şiirleri - Şair Hayati Kork

Lambaları pörsümüş kaldırımlar dibinde,
Yastığı yosunlu taş, yorganı hüzün adam…
Kalbi katran bağlamış bir resim var cebinde,
Sonsuzluğa yol tutup dümen kırışı ondan…
Hayati kork

Nasılda güneşime gölge örüp kapattın.
Hazanlara düşürdün umutlarımı kırıp.
Acıları devşirip yüreğime fırlattın.
Baharlarımı örttün kışı üstüme serip.
Hayati Kork

Yürekler yangın yeri buzullardan fayda yok.
Bu millet söndürecek gardaşinin közünü.
Felaket her neyse de imanın dahada çok.
Tutacak ellerinden kaldıracak özünü.

Sağanak bir merhamet yağdı yüreğimize.

MAGMA....
Biraz acı çekiyorum,
yüreğim yanıyor biraz.
Kırptı sevgilerimi hüzün.
İrkiliyor merhametim.
İnsanlığım acziyette.

Uluorta düşersin aklıma.
Şehrin zebanileri kapımı çalar;
ellerinde kılıç, kalkan.
Hasretin en doruğunda
derin bir savaş başlar

Gülüp de tatlı tatlı bakma öyle be Meri.
Güzelliğin kuşanmış, kol gezer bu aralar.
Kılıç gibi keskindir gözlerinin her biri;
Olur ya, dokunursa bir gönülü yaralar.
Hayati Kork

Yaşlı gönül için için kavrulur,
Duyar çektiğinden haz birileri.
Hafif esintiyle kopar, savrulur;
Mevsimsiz yeşeren sevda gülleri...
Hayati kork

Bakma bana öyle tanıyamazsın.
Buraya gelişim ilk meyhaneci.
Hali efkarımı anlayamazsın.
Şuraya bir masa çek meyhaneci.

Dalmışım volkan'ın narına heyhat

Hangi ölçek tartar ki insaniyet namını,
Deniz dalgalarını aşıp da bir başına...
Canlar kurtulsun diye, feda edip canını,
Yazdıran oldun gardaş, mezarının taşına.
hayati kork

Hayat denen yalan ölümse gerçek
Her mezar taşında kayıt onsuza
Vadesi dolanı toplayıp tek tek
Taşıyor durmadan sondan sonsuza.
hayati Kork. gecenin bi vaktinde 14.05.2013