Hayati Kork Şiirleri - Şair Hayati Kork

Benden Demesi....
Onurunla yaşa, yüreği temiz,
Hiçbir leke tutmaz, benden demesi.
Ardına sevgiden bırakırsan ız,
Kar kaplayıp örtmez, benden demesi.

Ben şimdi ağlamasam diyorum,
Tutsam kendimi,
Adam gibi olsam.
Hatta biraz daha kindarlaşıp,
Ona buna saldırarak
Küfür kıyamet gitsem.

Hanı baba ana nerde?
Hiç bir can düşmesin derde.
Her ne varsa yer kürrede.
Bil! Tanrının mısafırı.
Hayati Kork

Nasılda özlemime düşüp unutulmazdın.
Nasılda yüreğime sönmez bir ateş yaktın.
Sen öyle bir dosttun ki yerin dolmuyor inan.
İnan ki bu dostunu yetim öksüz bıraktın...
h.kork

Dalmışsın derinlere zamanı kucaklayıp.
Kendi ruh aleminde kendini arar gibi.
Anılar deposunda sanki stoğu sahip.
Bir ömür envanteri, denklemi kurar gibi.

Bilmem hangi hayalin peşine yelken açıp,
O güzel gözlerini denizlere salmışsın.
Erimiş ruhlar gibi sızıp kendinden geçip,
İçten içe ağlayıp gönülden daralmışsın.

Hasretin iki büklüm, nar yüzüne çığ düşmüş;

O eski hallerinden hiçbir eser kalmamış.
Alçak Dağlar yaratan kul gibiydin bir zaman.
Hükmü hakimiyetin redde mahal olmamış.
Her dilekte geçerli pul gibiydin bir zaman.

Renklerin çelişkili aklar mor inmiş tene.

Bizim şiir çiledir, derttir, kederdir gardaş.
Kafiyesi dağınık ayıklaması zordur.
Hazır lokma pişmedi emeksiz bulmadık AŞ.
Hayat kimine sefa kimine acı KORdur. h.kork

Bu dava!
Birçok kemlikleri göze alarak
Başbuğumun kurduğudur bu dava!
Ocakları her bir yana yayarak
Hedefine erdiğidir bu dava!

Nedendir böyle mahsun böyle hüzün dolusun.
Hiç mi hal hatır sorup elinden tutanın yok.
Çömelmişsin belli ki gizlice ağlıyorsun.
Eskidendi demek ki giden gelenindi çok.

Hiçdermiydin ki böyle şanın şöhretin bitip.