Hayati Kork Şiirleri - Şair Hayati Kork

CAN ÖZLÜM...
Hani sevgilerimiz vardı,
Urgan ahtli,
Yani ölümüne!
Manzumesi fırtınalar estiren
Yalın,,,

Hesabı görürler ettiklerinin.
O büyük mizan kurusun hele.
Sanma ki olacak gidecek yerin.
Seni zül sayacak cehennem bile.

Ne yapıp eylesen günahın bitmez.

Taş kalplidir diyorlar öyleyse bu güller ne?
Kuçağında rengarenk bi de sunuşun kime?
Bulutları itele yollar aç hak edene.
Sonbaharla solacak bu güzel yelen dağlar.
Kış gelir başlar sende bitmeyen çilen dağlar...
h.kork.

Ah, eski resimler… Ah, eski günler…
Zamana isyankâr ettiniz beni.
Terk edip gittiler dönüşsüz dünler,
Bilinmez meçhule kırıp dümeni.
— Hayati Kork

ELİ MAHKÜMÜM
Kalbimdeki sana olan sevgimi.
Yazıp anlatacak söz bulamadım.
Boğazıma düğümlenen ezgimi.
Çözüp dizeleyen saz bulamadım.

Görünce dersin ki bedeni küçük.
Meğersem yüreği büyük evladın.
Yüzünde yansımış acı gülücük.
Mateminden boynu bükük evladın

Canına can batmış yüreği yanmış

Ben şimdi ağlamasam diyorum.
Tutsam kendimi...
Adam gibi olsam,
Hatta biraz kindarlaşıp
Ona buna saldırarak,
Küfür kıyamet gitsem —

Ürkmeden yorulmadan erken menzile vardın.
O kısacık ömrüne sığdı bir yüce dava.
Topyekûn bir milleti göz-yaş hüzne doladın.
Mekanın cennet olsun Ganire Paşayeva...h.kork

Ben can dedim sense kötü belledin.
Sevgime karşılık zulüm eyledin.
Bana bunca acı bunca dert verdin.
Allah'tan affını dile dile git.
Hayati kork. gecenin bi vaktinde

Kör talihin çarkının dişlerine düş hele.
Unufan ufalanıp ocağında piş hele.
Çileler yumağında kalan ömrü eşele.
Dünya meşakkatini ayıkla da göreyim,
Yaradan’ı her daim sayıkla da göreyim.
— Hayati Kork