Hayati Kork Şiirleri - Şair Hayati Kork

Bu dava!
Birçok kemlikleri göze alarak
Başbuğumun kurduğudur bu dava!
Ocakları her bir yana yayarak
Hedefine erdiğidir bu dava!

Nedendir böyle mahsun böyle hüzün dolusun.
Hiç mi hal hatır sorup elinden tutanın yok.
Çömelmişsin belli ki gizlice ağlıyorsun.
Eskidendi demek ki giden gelenindi çok.

Hiçdermiydin ki böyle şanın şöhretin bitip.

CAN ÖZLÜM...
Hani sevgilerimiz vardı,
Urgan ahtli,
Yani ölümüne!
Manzumesi fırtınalar estiren
Yalın,,,

Hesabı görürler ettiklerinin.
O büyük mizan kurusun hele.
Sanma ki olacak gidecek yerin.
Seni zül sayacak cehennem bile.

Ne yapıp eylesen günahın bitmez.

Sevabı taşıyacak takatımı kestiniz.
Günaha koydunuz bak, ettiniz etmediniz.
Başkala taç ettiğim en ulvi değerleri.
Bedenimde sallayıp ruhumda çökerttiniz.
Hayati Kork

Taş kalplidir diyorlar öyleyse bu güller ne?
Kuçağında rengarenk bi de sunuşun kime?
Bulutları itele yollar aç hak edene.
Sonbaharla solacak bu güzel yelen dağlar.
Kış gelir başlar sende bitmeyen çilen dağlar...
h.kork.

DESEM
Derdim çoktur, hangisini diyeyim;
Sevda desem, özlem desem, yâr desem.
Anlatsam da anlamazsın, neyleyim?
Bende dertler yığın yığın, har desem.

Sana hiç yereşir mi sefillik, onursuzluk
Gölgesine can veren Hun gibi olmalısın
Mazlum'a kalleş tuzak, zalime kapı kulluk
Sen hep 30 Ağustos gibi dik durmalısın.
Hayati Kork

Doktor…
Bitap düştü hâlim, kalbime bir bak.
Eşeleme, baktın gördün, işim zor.
Hangi kıyıya ki kaldı son durak?
Gelmeden erkene indirme, doktor.

Ah, eski resimler… Ah, eski günler…
Zamana isyankâr ettiniz beni.
Terk edip gittiler dönüşsüz dünler,
Bilinmez meçhule kırıp dümeni.
— Hayati Kork