Hayati Kork Şiirleri - Şair Hayati Kork

Bir bedende iki insan tanıdım.
Biri huri biri çiyan canavar.
İlk bakışta onu insandır sandım.
Meğersem insanlık onda ne arar.

Gelin bugün sevgi sunalım,
Ne dersiniz?
Güneş gibi olalım.
Ayrıştırmadan,
İtelemeden,
Ötelemeden

İnsan yol almak ister.
Adımlarını sıklaştırıp
kırmak ister durağanın zincirlerini.
Kurmak ister ebatınca bir hayal.
Çapınca umutları yeşerir,

Efrüze doğruyu demiş külliyen
Payına düşeni alsın hak yiyen.
Gücenen gücensin, küssün dileyen.
Yüzünüzü görmek istemiyorum.
Hayati Kork

Dökülürken gözlerim anılarıma tek tek
Zamana bin bir isyan eder de kahrolurum
Aynalarda gördüğüm kim bu porsumuş ödlek
O benden ürker iken ben ondan korkuyorum.

Renkleri neden böyle soluk silik aklaşmış

Gönlümüzden söküp nefreti kini.
Sevgiyi dürelim GEL...iyisimi.
Doğruya kıralım elver dümeni.
Birliğe erelim GEL...iyisimi.
h.kork

Ayırdın bizi ECEL, böyle güzel bir dosttan.
Bize ağlamak düştü, sen gül sevin KABRİSTAN.
Hayati Kork

Yıllardır göz yaşı kan, bu ne vahşet bu ne lan.
Akıttığın bu kanda boğulacaksın ulan.

Kahrın yakındır senin, yerle bir olacaksın.
Kudurmuşsun yakında belanı bulacaksın.

Dökülürken gözlerim anılarıma tek tek,
Zamana bin bir isyan eder de kahrolurum.
Aynalarda gördüğüm kim bu pörsümüş, ödlek?
O benden ürker iken ben ondan korkuyorum.

Renkleri neden böyle soluk, silik, aklaşmış?

Kapat gözlerini, geceyi çatlat;
Seni götürmesin karanlıklara.
Rüya âleminde bir dünya yarat,
Taşısın ruhunu ak bulutlara.
Hayati kork