Hayati Kork Şiirleri - Şair Hayati Kork

Sevgiler var idi, yumak yumak sel.
Dostluklar öyle ki, bir ömre bedel.
Ne hâl olduk böyle, ruhsuz, duygusuz?
Birlikler köhnemiş, bencil, bireysel.
— Hayati Kork

Her an gönlümde sın, ne fark eder ki?
Benim için gün, ay, yıl öğretmenim.
Doğruda iz süren sendedir, der ki
Ufku aralayan dil, öğretmenim.

Cehalet ruhumu koymuş çilede,

Bir gün gelir
Bulutlar sende gibi
Dokulu verir gözlerinden
Yanaklarında süzülür,
Islaklığını ta yüreğinde hisseder,
İçin için ağlarsın.

Büzüme geniş tut gönül fileni
Namer de inaden bastır çileni
Başına tac eyle hatır bileni
Lanet et nankörün himmetine de
Saraylarda Sultan olsa bile de.
hayati Kork. gecenin bi vaktinde

Bugün hüznüm yine ruhuma inmiş.
Gözlerim buğulu oluşu ondan.
O'yarın hasreti içime sinmiş.
Akların saçıma doluşu ondan.

Ben böyle miydim ki ahuzar da hep.

Payen biçilmez idi, ne oldu sana böyle?
Ruhun söküp alınmış, boşa çıkmıştır yeri.
Vefasız oluşunun hilkatini bi söyle;
Geri kalan bedenin, kaç paradır ederi?

Hayati Kork... gecenin bi vaktinde.

Gece yağdı üstüme, karanlığa büründüm
Cümlelerime düştü yine hüzünlü hece
Anılar yüreğime indiler yudum yudum
Hasretler nehir olup ruhuma aktı gece

Aynalar da vefasız saçlarımı ağartmış

Özlemleri mabetsiz,
Sevgileri ortaksız yaşadım.
Yaban duruşlara gül tutup,
El uzatıp, avuç açtım.
Ahitlerin duasına muhtaç,

Yoksun ya bu şehirde, baktım her şey anlamsız.
Hasret ekip gitmişsin, hüzün kaplı gökyüzü.
İniyor yüreğime, bulutlar kopup ansız.
Bu şehrin sokakları tırmalar öykümüzü.

Hazan çökmüş mevsimin en soylu baharında.

Solmuş gönül şirazi gül gülüşü kim anlar?
Yunusça, Yesevîce bakışlar bir bir bitti.
Türedi entel, lumpen, gedeolu duygular...
En soylu, asaletli sevgiler uçup gitti.
hayati kork gecenin bi vaktinde