Hayat O Biçim Şiiri - Kasım Kobakçı

Zaman değişmiş de devir o biçim,
Kan ağlar kaburgam, yanar bak içim,
Bir garip yolcuyum, kalmadı gücüm,
Gülüşler sahtedir, yalan o biçim.
*
Yüzüne gülenler arkandan atar,
Dostluklar menfaat, pazarda satar,
Doğruyu söyleyen çamura batar,
Kantarın topuzu, mizan o biçim.
*
Vefayı aramak beyhude çaba,
Selamı kesiyor en has akraba,
Sözde incelik var, özünde kaba,
Dillerde kelamlar, lisan o biçim.
*
Tilkiler taç giymiş aslan tahtında,
Kargalar bülbüldür gülün bahtında,
Merhamet kalmamış insan ahtında,
Yürekler taşlaşmış, vicdan o biçim.
*
Üç kuruş menfaat için koşanlar,
Boyunu aşarak dağlar aşanlar,
Hırs ile köpürüp dolup taşanlar,
Makamlar yükselmiş, caka o biçim.
*
Herkesin derdi hep kendi cüssesi,
Mecliste duyulmaz mazlumun sesi,
Çürümüş ağacın kalmış meyvesi,
Kurumuş yapraklar, orman o biçim.
*
Garibim, divane gönlümü yordum,
Bu çarkın içine bin soru sordum,
Cevabı gelmedi, öylece durdum,
Ahvalim perişan, hayat o biçim.