Hayat Neşesi Şiiri - Kasım Kobakçı

Bahar yelleri eser bahçede gül açar,
Mis gibi kokuları etrafa nur saçar,
Sevdalı aşıkların derdi hemen kaçar.
*
Peteğinde bal gibi gülün özü derin,
Bu güzel manzarada ruhum olur serin,
Şarkılar söylenerek hayat geçer şirin.
*
Dikenli dallarına kimse leke sürmez,
Onun zarafetini görmeyenler bilmez,
Kokusundan sarhoşum acı bize gelmez.
*
Gece olur gökyüzü bana atar bakış,
Nehirler gibi çağlar sevgi dolu akış,
Güllerin kokusudur ruhumdaki nakış.
*
Pembe yapraklarını açtığı o zaman,
Kokusu nüfuz eder seviniyor insan,
Büyüleyici hisle dolup taşıyor can.
*
Eski kasabalarda açtı narin çiçek,
Rüzgarın şarkısına uyar her kelebek,
Güllerin de kokusu alınır severek.
*
Uzak diyarlara da ulaşıyor yavaş,
Bu tatlı rayihayla dindi bütün savaş,
Birlikte gülüyoruz dostum ve arkadaş.
*
Hayat neşesidir bu tükenmeyecek hal,
Sen de bu güzelliğin ortasında hep kal,
Güllerin kokusuyla hüzünleri sök al.