Hayali Kurduk Şiiri - Kasım Kobakçı

Gölgeler çizdim ıssız dağlara,
Şarkılar yazdım sessiz çağlara,
İnciler dizdim sonsuz bağlara,
Sırları gizliyor ulu aynalar,
Maskeler altında saklıdır sırlar,
Yüzleri saklıyor derin deryalar.
*
Rüzgarlar esti karlı tepeden,
Damlalar düştü yırtık perdeden,
Korkular taştı yorgun gövdeden,
Maskeler takıyor tüm düşmanlar,
Geceyi siliyor yüce güneş,
Sahnede coşuyor kahramanlar.
*
Uçurum kenarında taş durur,
Karanlık sularında yaş kurur,
Gecenin kucağında baş vurur,
Yalan sözlere kandık uyandık,
Soğuk rüzgarlar dövüyor teni,
Gerçek sanarak ateşte yandık.
*
Demir zincirler bağlar elleri,
Kırık köprüler ağlar selleri,
Yitik türküler dağlar dilleri,
Yıldızlar düşer kızgın toprağa,
Güneş vuruyor karlı dağlara,
Bahar saklanır kuru yaprağa.
*
Mecnunlar yazdı sahte destanı,
Törenler bozdu eski bostanı,
Yalanlar çizdi ulu kaftanı,
Sözler ok olup bağrıma batar,
Derdin yükünü omuzlar çeker,
Yıllar kor olup sineme yatar.
*
Çöller kurakken sular çağlamaz,
Irmaklar taşsa sular ağlamaz,
Zincirler kopsa yollar bağlamaz,
Mecaz içinde yok olur hisler,
Şiirler dilsiz kalır ansızın,
Anlam göçünde savurur hisler.
*
Asya mavidir bulutlar kara,
Güneş saklanır düşer yollara,
Gece hükmeder esir kullara,
Oyun sahnesi biter yavaştan,
Kirli maskeler düşer yüzlerden,
Herkes uyanır derin savaştan.
*
Benzetme yolu gerçeği saklar,
Beyaz giyimi baharı paklar,
Karlı tepede uçuşur aklar,
Sonsuz beklerken gerçeği vurduk,
Aylar akar gider sessiz olur,
Sessiz beklerken hayali kurduk.