Yıldızları yoksun şehrime
Sokak lambaları eşlik ederken,
Hasta yatağımda
Umuda aralıyorum odamın penceresini.
Uzayan geceler daha bir uzun burada
Ruhuma dokunur parmak izlerin,
Acımı hüznüme sarar gizlerim.
Ne kadar yazsam da anlayan olmaz,
Manası derinde içli sözlerim.
...türkmenkızı...
Ben kadere mahkumum
Kader zamana mahkum
Zifiri karanlığın sarhoşu gözlerim.
Hadi yık kolaysa
Umuda yaslandığım duvarlarımı
Dün kına gecesiydi şehrimin allı yeşilli,
Bugün düğün günü, beyaz duvağı başında.
Bir sonrasını bekler olduk umutla.
Hayırlısı diye bir cümle var ya
Kabul olmuş bir duadır o, Arş-ı Âlâ da...
Ispatıysa aşkın yoluna sermek
Bükülmez bileğim eğilmez başım
Uğruna vermişsem helaldir emek
Derdime çere ol sevinçe yaşım
Umut yelkenleri binsin salıma
Sen soğukta o enkazın içinde,
"Yaşadım" demeye utanıyorum!
Derece eksinin bilmem kaçında,
"Üşüdüm" demeye utanıyorum!
Gecenin sonunda sabahın başı,
Karanlık çöküp gece olunca
Yıldızlar göz kırparken aya
İşte o zaman gel yanıma
Sarıl bütün sıcaklığınla
Ay ışığı yüzüne vurmuş
Kara gecenin karasında kaybolan
Hayaline hayran kalakalıyorum.
Gözlerimin pınarlarından süzülen damlalar
Eşlik ederken gamze çukurlarıma
Bu mecalsiz kaldığım bilmem kaçıncı gece
Yolculuğu hiç bitmedi şairin.
Hissettikçe yazdı kalem,
Yazdıkça daha yoğun hissetti yürek.
Ne yazmak ne hissetmek tüketmedi bu döngüyü
Bir kere demedi lillah
Böyle devam etti ömrü billah
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!