İsyanlarda bir kırlangıç
Hem de tek başına
Belki durulacak
Belki uçuruma…
Nöbetlerde bir kırlangıç
Bir yangını başlatan olmak istemiyorum
Bir ölümü çoğaltan da…
Yürekte karasıyla ayrılığın
Durmak istemiyorum
Hüzünlere…
Gülümsedin sıcacık
Sevdamız dile geldi
Dipsiz uçurumlarım terk etti bedenimi
Cennetler ısmarladın, ömrüme ömür oldun
Sen sevdin
Gözlerime
Ben hep yalnızdım oysa, kalabalık olmadım.
Hiç gelmedi gönlüme beklediğim o bahar...
Ne aşk ile yıkandım, ne aşk ile yakardım
Hiç bilmedim sevgiler hangi gönüle akar?
Hep umudu taşıdım yüreğimin içinde
Bir gemi kalktı içimden
Yüreğinin kıyılarına doğru
Sahilinde seni diledim
Sen, benim gözleri okyanusum
Seni özledim.
Uzun hikayeler saklıyorum içimde
Dönüşü olmayan yolculuklar
Ucu bucağı olmayan bir aşk
Bir de gözlerini
Bana sevdayla bakan...
At kendini uçurumundan
Bil ki,
Elindeki aşk,aşk değil
Yalan yüzler yaşatmışsın koynunda
Artık gidilecek hiçbir yolun yok
Oysa ne acı ki
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!