Sorma, bir güneş doğdu, binlerce güneş battı
Sensiz geçen her günüm ömrüme elem kattı
Belki dönersin diye bıraktığın yerdeyim
Sevgilim, inan sensiz sanki cehennemdeyim
Belki dönersin diye umudun demindeyim
Gökyüzündeki bulutlar kadar dağınığım bugün
Yalnızlığım kadar solgun
Hayat bir kum torbası gibi vuruyor hayallerime
Baktığım her yerde hüzün
Daldığım her yerde yüzün duruyor
Bir daha kapına gelmeyeceğim
Bitersen eğer;
Bir düş düşer
Gözlerine baktığım yerden...
Avuçlarım karıncalanır,
Yüreğim sızlar.
Sessiz bir şarkının
Sorma, anlatmasam çok daha iyi
Kaç ölüm hatırımı sordu sen yokken
Gözlerimden binlerce sensizlik aktı
Ellerim semada kaldı sen yokken
Bin dua, bin ölüm, bin ah yaşadım
"Günaydın" diyordun bana uzak bir kentten
Gün sadece seninle aydınlanıyordu, sen bilmiyordun.
Bilmiyordun sensizliğin benden neler alıp götürdüğünü.
Susuyordum oysa hiçbir şey yokmuş gibi
Gülüyordum, mutluluk hala bende konaklıyormuş gibi
Oysa kan ağlıyordu içim, sen bilmiyordun.
Bilmez miyiz, o uzun ömrümüzün yittiğini
Gittiğini her sabah gözlerimizdeki ışığın biraz daha
Yola çıkmakta geç kalanlara inat
Yolculara hiç aldırmadan hem de
Her gün biraz daha yalnızlığımıza yenilerek...
"Susma" dedin ölüm gibi
"Bakma" dedin bana öyle
Oysa
ne sözcükler gizliyorduk,
Nasıl da aşk kokuyordu gözlerim
Bir damla suya hasret gibi
Tesadüfen buldum seni...
Bir gün batımının
ardına saklanmıştın
Hissettim yüreğini...
Uzak mı dursaydım senden?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!