Yüreğinden nehirler akıyordu
Hayat en baştan başlıyordu sanki...
"Aşk sensin." dedi adam...
"Ey sesine kurban,
gülüşüne hayran olduğum...
Bir şeyler değişir
bir Ağustos günü yaşamında
Sevgiler uçuşur,
kelebekler konar
Açılır penceren güzelliklere
Mutluluklara,
Züleyha aynaya baktı sonra...
"Yusuf" dedi.
"Ben miyim aynada gördüğüm suret,
yoksa sen misin? "
Yusuf gülümsedi.
"Ey Züleyha" dedi.
İçimde
ağrılı bir göç yalnızlığı
Koyup gitmiş gözlerini
Yüreğimde
Yar.
Yüreğimden
serseri bir kuş kanatlanır,
sesim bulutlanır,
hüznüm aklanır,
sen konuk olduğunda odama,
sevdanın adına
Sen varken havam hep güneşli...
Bulutlarım gidip de dönmeyenlerden.
Yağmurlar ıslatmak için bekliyor bizi
Gün batımı ise kollamakta gözlerimizi...
Yüreğim gülümsüyor sen varken
"Bitti" dedin
Kuytu bir karanlığa döndüm
Durdu dünya
Dindi yüreğime çöken aydınlık
"Bitti" dedin
Bittim.
Boş bir bardak kadar
umuda susuyoruz bugün
Kırık bir kalp kadar da
aşktan uzak kalmalıyız,
biliyoruz
Durmalıyız
Bana bir söz ver, sonra öleceğim
Göreceğim gökyüzünden gönlüme akan ırmakları
Belki de melekler ses verecek sesime sonsuzlukta
Bak artık yüzüme ne olur, sonra öleceğim
Sende bir şeyler vardı, biliyorum aşktın sen
Papatya falına gerek kalmadı
Yıldızları topluyorum
her gece gözlerinden
Hep "seviyor" diyorlar...
Fallara da sormuyorum artık
Yüreğim biliyor çünkü…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!