Yola çıkıyorum
Bırakıp içimdekileri ardımda
Yanımda solgun yüreğim
Kucağımda anılar
Yolculuğa...
İçimde fırtınayla...
Bir yolculuğa çıkıyorum bedeninde
Önce gözlerinde konaklıyorum
Gözlerin boğulduğum en derin deniz
Bir yolculuk ki
Kendimi gözlerine saklıyorum
Boş bir ihanet kuyusundan geçmekte yüreğim
Düştü düşecek bir yalnızlık korkusu içerimde
Zor olan çekip gitmek değil canparem
Kalıp yenmek zamanı gölgende
Kör bir sensizlik acısından yanmakta yüreğim
Bir şarkının en güzel nağmesinin sonunda
Bir sahil kıyısının en son kuytuluğunda
Belki gidilmeyecek bir sonsuz yolculukta
Belki de hiç bıkmadan saklandığın oyukta
Koynuna alamadan yatamadığın nefes
Tutun yüreğimden kuşlar, tutun; yoksa düşeceğim
Yoksa bir yalnızlık gelecek, bir daha gitmeyecek.
Ölümü ensemde hissedeceğim
Bakın gözlerime, yoksa gideceğim.
Gidin gözlerimden aşklar, gidin; yoksa öleceğim
Ben seni sevdim
Öyle bir sevdim ki, tuttum yüreğime koydum
En gizli anlarımı paylaştım yüreğinle
Şiirlerime kattım seni
Ellerime aldım, sıcacık oldun
Usul usul herşeyim oldun.
Söyleyemediğim sözler kilitli yüreğimde...
Saklasam içimdeki herşeyi gözlerinin karasına...
Alsam kendimi, gitsem diyorum.
Bir uçurumun dibine çöreklensem...
Çare olur muydu aşksızlığıma,
vursam yüreğimi can evinden?
Ey gönül, madem ki Aşk’a aşıksın
Bırak yansın yüreğin geceler boyu…
Yangınlara esir düşsün gönül bahçen…
Dur, seslenme sevgiliye…
Bir tel saçı düşse yüzüne
“Kül olmak nedir ki” diyeceksin, bilirim.
Umudumun çeyizini biriktirdim hüzün sandıklarında
Elimden uçup gitmesin istedim güzellikler
Kaybolayım istedim yeşeren sevdaların en güzelinde
Yaşamak istedim en tutkulu yarınları
Ben ulaşılmaz zirvelerin haylaz kızı
Sen gittin
Bir ceylan vuruldu dağın birinde…
Baharlar yitirdi yolunu
Sen gittin
Yaşam yavan kaldı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!