Günlerim seninle doğsun
Bırak seninle bitsin ömrüm
Cennet koksun dokunduğun heryer
Aşk yıkasın yüreğimizi
Can versin tenin tenime
Özlemekten gebereyim gecelerce
Korkak bir cinayet saatinin yalnızlığındayım
Karanlık kentin hüzünlü sokaklarında
Adımlarım terkedilmiş viran gecekondulara
Üzgün bir katil müsveddesinin yorgunluğu
Henüz üçüncü sayfa haberi olmamış bir ceset yüreğimde
Açıp okuyorum her sabah tüm gazeteleri
Söylenmemiş bir türkü
Kaleme alınmamış bir öykü
Yazdan kalma bir nefes
Sessizce sığındığım kafes
Boşluğunda durduğum
Ellerimde
aç bir yarasa kol geziyor
Üşümüş gözlerim
gecelerin yeniyetme uzaklığından
Gündüzler yanlış bir ses
geceler ıssız
Bitmemiş bir ölüm yolculuğu kaldı
Gençliğimin ıssız sokaklarında
Dinmemiş bir aşk ağrısı
Yangını bir de
Aldanışların…
Bilmiyorum,nerde,nasıl
Hayatıma bir gül değdi
Gözlerimde hazan yeli
Yaşamıma bir el verdi
Gül canana yakın durdu
“Pamuk ipliğiyle bağlıyım her şeye”
“Her an yok olabilirim” dedi.
Ve gitti
Öyle kolay olmadı gidişi
Bir nehir yatağını terk etti
Bir deniz okyanuslara karıştı, yitti
Eskidendi
Ellerinde
saf bir yalnızlık
Yüreğinde
konaklayan
koca bir orman…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!