Bu sabah köpüklü beyaz bulutlara maviler sürelim.
Memleket hasreti buram buram tüterken avuçlarımızda,
Hiç büyümemiş, hep çocuk kalmışız gibi köyümüze gidelim.
Kalabalık şehirlerin kapıları demirden ağır…
Şehirlerde yaralı bir serçenin gözlerine bakarak çekip gidelim..
Masumduk hepimiz;
Saf ve temiz duygularla büyümüştük.
Analarımız yün ve pamuklara sarıp sarmalarken, sokaklara ilk yağmurla kar düşerdi.
Ninelerimizin anlattığı masallarının başkahramanı olurduk hep.
Çok sürmezdi;
İyiler kazanır, kötüler cezalandırılır, hilekarlar hep kaybederdi.
Mavi Kapı
Hayat kokardı çocuk denizlerim
Yağmura bürününce şiirlerim, yüreğim üşür.
Önce su olurum sonra toprak.
Yalnızlar rıhtımında savrulunca yaprak yaprak
Ey Deniz,
Bakıra çalan göğün maviliğinde yoksun!
Varla yok arasında sensiz ve sevgisizim.
Kayıp şehirlerin çıkmazında,
Çocuk düşlerimi saltığa çıkardım, bil!
Yoksan, ölüm çok yakınımdadır.
Irmaklar gecelerin ay ışığından sızıyor
Boyamaya soyunuyoruz şafaklarda aydınlığı
Mecruh renkleri tutuşmuş
Alev alev karanlık
Güller lal kırmızısı
Şiirler kifayetsiz kalır
Ey bozkırların deli kızı,
Yüzündeki o fitnat gülümseyişi bir ben gördüm
Bir de bozkır çiçekleri…
İçinde gizlediğin firdevs çiçekleri rengindeki kahkahaları özgür bırak.
Bırak, kıskandırsın tüm çiçekleri.
Nefretin Rengi Yok
Nefretin rengi, şekli yok anne!
Doğudan batıya kadar aynı acıyı yaşar çocukla kadın.
Nefret ne batılı, ne de doğuludur bil.
Irkı, dini, dili yoktur şiddetin.
Ey yüreği nasırlaşmış insanlar,
Çocuklar diyorum.
Masum yüzlü, güneş saçlı, yağmur gülüşlü çocuklar…
Onların hatırına, geleceğine, suyuna toprağına…
Ormanlarına, yaşama alanlarına kıymayın diyorum.
Şiddetinizi, nefretinizi, bombalarınızı alın ve denizlere atın.
Buruk gülüşlerimin kıyılarında saklıdır bulmadan yitirdiklerim.
Ondan, etrafına kalın duvarlar örenlerin gölgesinden geçmem.
En kötüsünde bile olsa da umutlar,
Dünyanın bütün kötülüklerine inat,
Meydan okuyarak geçip giderim.
Mevsimlerden sonbahardır artık
Gitmek ve kuşlarla yollara düşmek zamanı…
Giderken hazan mevsiminde sarı yapraklar onun rengi olur
Ayrılık ısısız limanlarda pusuda bekler onu…
Evlerin yalnız kapıları kapanırken,
O bakire kızların gelinlikli hayalleriyle süsler dallarını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!