Hasretin Alevi Şiiri - Kasım Kobakçı

İzmir kordonlarında yüreğim sessiz kanar,
Rüzgarlar estiğinde Aslı ismini anar.
Kimsesiz kuytularda sızlamak zordur elbet,
Hasretin alevinden tutuşup derdim yanar.
*
Boşluğun gölgesinde açılır kanlı yara,
Acıyla kıvranırken kapanmaz kanlı yara.
Cevapsız feryatlarla yankılanır odalar,
Tükendim dertlerimle, devasız sızlar yara.
*
Korkular pençesiyle savrulup gitse bile,
Aşkımız destanlaşıp sığmasa dilden dile.
Yılların ötesinde yaşlanıp solsa canım,
Engeller yıkılırken dönüşmez tutkum küle.
*
Bakışın parladıkça aydınlanır yollarım,
Vuslatın ateşiyle çiçeklenir dallarım.
Sonsuzluk diyarında uçarken meleklerle,
Kavuşmak arzusuyla uzanıyor kollarım.
*
Kaderin defterinde yazılmışken ismimiz,
Ayrılık kılıcına direnir bedenimiz.
Dünyanın dönüşüyle geçerken asırlarca,
Hiçlikten kopup doğan yegane gerçeğimiz.
*
Sayıya sığmayan saf duygumuz destanlaşır,
Yarının kaygısını silenler ferahlaşır.
Mevsimler dönerken ah üşüse ellerimiz,
Şüpheyi aşan kalpler zirvelerde anlaşır.