Gideceksen
Gideceksen,
Gözlerimle vedalaş önce,
Öyle ansızın çekip gitme,
Bak, bu şehir sensizliği kaldırmaz,
Haberin Var mı
Haberin var mı gecelerden,
Yıldızlar bile adını anıyor,
Rüzgâr her uğradığı köşede
Benden sana selam taşıyor.
Hasretle uyanırım;
geceyi bitiren sabah değil,
adını anmadan geçemediğim bir eksikliktir.
Gözlerimi açar açmaz
yokluğun düşer içime;
gün, sensiz başlar.
HASRETİM
Suskun gecelere fısıldadım adını,
Her yıldız bir parça sen,
Her rüzgar bir anı.
Zaman senden yana aksa da durur bende,
Haykırış
Sessizliğin nabzında atar adın, bir ritim ki bitmez,
Sanki bir ah gibi, bir yara ki ne dikiş tutar ne zaman.
Geceler şahidim, yıldızlar fısıldar kayıp gidişini,
Gözlerim deniz oldu, ruhumda fırtına, dinmeyen boran.
İki Fincan Kahve, Biraz Sen
Bu sabah seni düşündüm,
mutfakta iki fincan kahve vardı.
Biri sıcaktı,
öteki bekliyordu—
Küllerinden Doğan Kalp
Bir gün anlarsın,
suskunluğun bile bir ağırlığı vardır,
ve bazen bir çift göz,
dünyanın bütün yükünü taşır omuzlarında.
NERGİSİM
Bir sabah serinliğinde doğdun içime,
Sessiz bir dağın yamaçlarına benzerdin.
Soğuk ve vakur, ama içten içe güneş,
Adın gibi nazlıydın: Nergisim.
Nisam,
sana yazarken elim ürperiyor,
kalemin ucunda bir sızı var,
her harf, kalbimden düşmüş bir damla gibi
usulca kağıda çarpıyor.
Sen Benimsin
Sen benimsin,
gökyüzünün sabahında uyanan ışık gibi,
gecenin en karanlık yerinde parlayan yıldız gibi.
Yalnızca gözlerime düşen bir sır değilsin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!