Gideceksen
Gideceksen,
Gözlerimle vedalaş önce,
Öyle ansızın çekip gitme,
Bak, bu şehir sensizliği kaldırmaz,
Gurbet;
bir adım değil,
adım attıkça büyüyen bir mesafedir.
Arkana dönüp baktığında
küçülen şehirler değil,
Haberin Var mı
Haberin var mı gecelerden,
Yıldızlar bile adını anıyor,
Rüzgâr her uğradığı köşede
Benden sana selam taşıyor.
Hasretle uyanırım;
geceyi bitiren sabah değil,
adını anmadan geçemediğim bir eksikliktir.
Gözlerimi açar açmaz
yokluğun düşer içime;
gün, sensiz başlar.
HASRETİM
Suskun gecelere fısıldadım adını,
Her yıldız bir parça sen,
Her rüzgar bir anı.
Zaman senden yana aksa da durur bende,
Haykırış
Sessizliğin nabzında atar adın, bir ritim ki bitmez,
Sanki bir ah gibi, bir yara ki ne dikiş tutar ne zaman.
Geceler şahidim, yıldızlar fısıldar kayıp gidişini,
Gözlerim deniz oldu, ruhumda fırtına, dinmeyen boran.
İhanetin bedeli kanla yazılır,
Gözyaşıyla değil, küfürle anılır adı.
Bir kalbi kırmak marifet değildir,
Adam olan sırtından vurmaz adamı.
Sen ne sandın?
İki Fincan Kahve, Biraz Sen
Bu sabah seni düşündüm,
mutfakta iki fincan kahve vardı.
Biri sıcaktı,
öteki bekliyordu—
Küllerinden Doğan Kalp
Bir gün anlarsın,
suskunluğun bile bir ağırlığı vardır,
ve bazen bir çift göz,
dünyanın bütün yükünü taşır omuzlarında.
Mum misali yanıyorum gecenin koynunda,
Ama alevim sadece sana dönük…
Her eriyen damlamda adını fısıldıyorum,
Her duman, gözlerindeki boşluğu sarıyor.
Ben seni sevdim belki
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!