Hasret Şiiri - Cem Eyüboğlu

**Hasret**

Hasret dedikleri
Sessiz bir yangın gibi,
Dışarıdan görünmez
Ama içten içe yakar insanı.

Adını anmak bile ağır artık,
Boğazımda düğüm,
Kalbimde bir sızı…
Sanki her şey seninle başlamış
Ve seninle eksilmiş gibi.

Hasret bu işte,
Ne kavuşabilmek
Ne de tamamen vazgeçebilmek…
İki arada kalmış bir kalbin
En derin hali.

Geceler daha uzun şimdi,
Saatler geçmek bilmiyor,
Her anın içinde
Bir parça sen var.

Bir şarkı çalıyor mesela,
Herkes dinliyor sadece,
Ama ben…
Seni hatırlıyorum.

Hasret,
En çok da alışkanlıkta saklı,
Birlikte yapılan şeylerin
Tek başına yapılmasında.

Bir kahve içiyorum,
Ama tadı eksik,
Bir sokaktan geçiyorum,
Ama anlamı yok.

Hasret bu işte,
Sen yokken bile
Sana dolu olmak…
Gittiğini bilip
Hâlâ gelmeni beklemek.

Ve ne garip…
İnsan bazen
En çok ulaşamadığını severmiş.

Ben de seni
Tam da bu yüzden
Hiç bitmeyen bir hasretle seviyorum.