Çiçekler misali koklamak bile,
Sevgimi aşikar ediyor ele.
Turuncu kelebek kanatlarında,
Şarkılar söylerken böyle güzele.
Geçtiğin yerler de eserler kalmış,
Bir kız gördüm ufuktan,
Yanakları al gibi.
Gidip baktım yakından,
Dudakları bal gibi.
Ruhu aklın elinde,
Duygularım param parça,
Değirmen de un oluyor.
Hayat gitti verdik borca,
Suçlu gene dün oluyor.
Doğru nasıl yanlış nerde,
Ben günahkar bir kulum ,cennete gitmem zaten ,
Derken sefer başladı, yolculuk biraz erken !
Ama burası alem …ne kadar yobaz varsa ,
Tutmuşlar mekanları ,cennete gitmek varken…
Hasan Arpacı, 2015,Üsküdar
Konuşmak, görüşmek, sevdanın dili,
Olsa da sevginin yerini tutmaz.
Deniz de inleyen sabahın yeli,
Derbeder güzele bir değer katmaz.
Yanaklar elmadan dudaklar lâle,
Gözden ırak düştün dünya güzelim,
Gönlünü garipten uzak eyleme.
Gelde bu alemi seyran edelim,
Aşk bağında solan yaprak eyleme.
Hasretin acısı vurdu kalbimi,
Sen bir ceviz olsan bense bir sincap,
Kalbin atıyorsa duyarım seni.
Kayalar üstünde gizlensen bile,
Rüzgar gibi eser sararım seni.
Dilini bilirim,renkten anlarım,
Ben ıssız gecelerde ayaz altında,
Bahtsız kaderimin kırık çarkında,
Ağlayıp sızlarken sular farkında,
Ömür tezgahında dokunmaktayım.
Hayat denen yola koyulduk gitti,
Şu gönlümü yakan aşkın sesini,
Bir dinlesen keşke baksan ne olur.
Özlemin sen kokan son nefesini ,
Kandilde mum gibi yaksan ne olur.
Sevgi pazarında aşk bayramında,
Susayan gönlüme suyu vermezsen,
Ağlayıp inleyen kalem ne yapsın?
Kokundan bir nebze nasip etmezsen?
Ağızdan çıkacak kelâm ne yapsın?
Yeşiller maviyi öpsün dudaktan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!