Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Olmak için pişmek gerek,
Daldan yere düşmek gerek,
İlim irfan alıp ordan,
Gene gökte uçmak gerek.

Bilgin temiz ruhun temiz,

Emir verdi birisi, selam aldı dirisi,
Sordu hemen nerede, yeşillerin yenisi.
Devlet vergi alsa da benim hakkım ayrıdır,
Diyen deli Dumrullar köprünün efendisi.

Şiirlerim el üstüne,
Şarkılarım yel üstüne,
Söz söylerim dil üstüne,
Bulmaca da nar’a benzer.

Sensiz olmuyor desem,
Şaka diyecek.
Belki de karşı köşeden bakıp,
Dalga geçecek.
Kör köşelerde garip kaldığımı,
Nerden bilecek.

Zulme hizmet veren korkaklar gibi,
Şu yalvarıp duran alçaklar gibi,
Karakter yapınız nasılda benzer,
Saray kapısında yavşaklar gibi.

Hasan Arpacı,2018,Üsküdar

Sözünün eri ol,adam gibi dur,
Boşa laf konuşma,on ikiden vur,
Erenler yolun da,dergahını kur,
Duruşuna bakıp,mızrak sansınlar.

Yaylım ateşine tutulmuş,
Sansar gibisin.
Keskin nişancılardan,
Korkar gibisin.

Gönlüme bir ateş atıp gideli,
İçin için köz de yanar gibiyim.
Beni figanlara katıp gideli,
Senin için kor da kaynar gibiyim.

Şiirler yazarım aldırmaz bile,

Gir divane gönlüme,yaklaştınsa menzile,
Ruhunu yıkada gel,aklan günahtan korkma.

Karanlık geceler de,kabuslara aldırma,
Elbet güneş doğacak,gelen sabahtan korkma.

Korkma can kardeşim,
korkma;
Güneş'in doğuşundan ve batışından,
Camızın suya dalışından,
Öküzün trene bakışından,
Kuşların havaya kaçışından,