Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Bizim köy ;
O kadar rahat ki .
Yatağa girince ;
Arı’nın polenin de ,
Kovan’ın peteğin de ,
Veya ,

Kara kedinin kuyruğuna ,
Ay bağlamışlar .
Farelerin yıldız .
Koşturuyorlar ama ,
Kuşlar ahlaksız .
Dalından bağırıyor ağacın ,

Kapattık televizyonları,
Açmıyoruz radyoyu,
Gazete zaten yok,
Kaos haberlerden,
Kurtulduk derken,
Yanılmışız bunları söylerken.

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Köylü düşmüş şehire,
Şehir hasret nehire,
Asaletin varmı ki,
Övünürsün ha bire.

Nasırlı ellerle yükselen başın,
Biçilmez vebalin bilinmez yaşın,
Şu kalleş ağlara son bir savaşın,
Ruhunu okşayan eriz köylümün.

Ölümsüz hayata âşıklardanız,

Huzuru aleme doğru yürürsem,
Hak vaki olurda bir gün ölürsem,
Kul hakkı kalırsa omuzlarımda,
Koymayın mezara böyle gidersem.

Hasan Arpacı,2015,Üsküdar

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Koyun kurttan korkar,tilkiden kaçar,
Köpeğe sığınır,çobana koşar.
Sonunda koyunu gene çoban yer,
Sahipler çok zaman hainlik yapar.

Kösdağın zirvesinde düştü yere kozalak,
Bütün çamlar ağladı kendi yarım yamalak.

Daldan,gökten ayrıldı,havasından sıyrıldı,

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Kral bir gün,
Öleceğine inansaydı,
Güneş gibi,
Adil olmazmıydı...

Akşam eve geldiğinde,
Bir sıcak ortam varsa,
Tenceren kaynıyorsa,
Masan da,
Bir somun ekmek,
Bir testi su da bulunursa.