Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Kimdir bu yürüyen garip ihtiyar,
Diye sordum akşam nedir bu hali.
O bazen güler de çok zaman ağlar,
Kara bulut gibi genel ahvali.

Elinde çantası sırtında ceket,

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Istıraba duçar olmak bir yana,
İnsana güvenim kayboldu gitti.
Böylesi haydutlar layık mı bana,
İnancım, düşüncem mahvoldu gitti.

Bir yar sevdim çiçek gözlüm, dilberim,
Bu âlemde odur benim serverim,
Düşünür halime bazen gülerim,
Coşan kalbim; taşmış,coşmuş kime ne.

Saçlarında kıvrım kıvrım yollarım,

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Kimin de küçük taş,kimin de büyük,
Kimisi araptır,kimisi yörük,
Mezarlar bakımsız virane olmuş,
Cümleye sığmayan durumlar gördük.

Yeni doğan çocuğa ölüm neden yakınsa,
O kadar ensesinde yaşlanan insanında,
Herkesin kaderini yazan Tanrı bilmezmi,
Düzgün kullar nerede kim kimin arkasında.

Hasan Arpacı,2014,Üsküdar

http://dusunceuretelim.blogspot.com

İhlasın yok, imanın yok,
Tanrım sana neler yapsın.
Amelin yok,inancın yok,
Şeytan; alev alev yaksın.

Bu dünyadan gelip geçtin,
Seni görüp kim neylesin.
Aşk şarabı sanıp içtin,
Seni sorup kim neylesin.

Allah adın ansan bile,

Ben;
Söğüt dalları arasında doğdum.
Çam ağaçları altında büyüdüm.
Ne bülbül sesi duydum,
Ne de kanarya.
Ama,

Çocuktuk,
Anneden, babadan,
Köpekten, hortlaktan,
Uymaca ve ecüncü’den,

Bu dünyaya kazık diktiğini san,
Fidan gibi yerde bittiğini san.
Kimse iplemez ki seni hayatta,
Dünyayı pazarda sattığını san.

Hasan Arpacı,2011,Üsküdar