Ruhum sıkılıyor bu gürültülü kalabalıklardan
Ses çok, söz çok da... kalbe değen mana eksik
Her gün biraz daha üşüyorum insanlara bakarken,
Her gün biraz daha çekiliyorum kendi sessizliğime.
Oysa çok iyi bilirim
Eski güzelliğinden eser mi kalmadı
Yoksa gözlerim mi bozuldu Ay Dede !
Hala kulaklarımda,sana atılan çığlıklar...
Dönüpde bakmıyoruz çehrene Ay Dede!
Öyle bir zamandayız
Maskeler takınsa, roller biçilse
Yalanlar ipekten kılıfa girse
Nice kalabalık,önünde eğilse
Karakter gizlenmez, sızar her yerden
Testinin içinde ne varsa elbet
Allah'dan, Kur'an'dan, Rasulden
sahabeden, Tabiinden
Evliyadan, Veliden
Kimin haberi var ?
Helalden, Haramdan
Kim kazandı ey dost?
Tahtına güvenenler mi,
Mazlumu susturduğunu sananlar mı?
Kılıcı hüküm bilenler mi,
Kalemi zincire vuranlar mı?
Köy çocuklarıydık biz...
Tozlu sokaklarda koştururken
Hayalleri dünyalarına sığmayan
Yere düşen ekmeği öpüp başına koyan
Toprak kokan köy çocuklarıydık biz
Gelin dönelim artık, Allahın emrine
Rasulullah'ın, güzel sünnetine
şeriatın hüküm sürdüğü, beldelere
Gelin dönelim artık, Kuran-ı Kerim'e
Gelin, Ebu Bekirle, Ömerin kervanına
MAZİYİ DÜŞLEDİM
Köyümün camiisine vardım
Saflar azalmış, eyvah dedim ağladım
Vehbi abimin yanık sesinden ezan dinledim
Maziyi düşledim ağladım
Meğer Toprağın da toprakmış
Bir zamanlar cennet gibi görünürdün gözüme
Toprağına yüz sürsem şifa derdim kendime
Yıllar geçti, dağıldı gözlerimdeki duman
Meğer gönlüm aldanmış onca zaman
Açı haberin geldi tabutlu Mektup gibi
Sen demi göçtün Muhtar emmi
Herbir hâlin karizmaydı, Allah vergisi
Allah rahmet eylesin Muhtar Emmi
Derviş dedenden kalmıştı bu ad sana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!