Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

BİZ KİMİZ?

Akabe biat yeri
Akıttık kanı, teri
Hakk yola verdik seri
Şehide sor biz kimiz?

ÇANAKKALE'DE O GÜN

1915, Çanakkale’de
Bulut ağlar, toprak ağlar, yol ağlar.
Bir metre kareye “altı bin mermi”
Vatan ağlar, millet ağlar, kul ağlar.

YİNE DE DİYEMEDİM

Adını andıkça “efendim” diye
Güzel sesin duyamadım sevgilim.
O nâzik gönlünüz kırılır diye
Hiçbir sözden cayamadım sevgilim.

MAHMUR GÖZLÜM

Yaktın beni görür görmez içimden
Al da götür beni, n'olur iline.
Sevdim seni kıskanırım gölgenden
Elim bile değmese de eline.

TÖVBE-İ NASUH -III-

Yaptığın günahlardan, tövbe etmek istersen
Önce “terk” ve “pişmanlık”, dönmemek için “azm.”
Gel kendini aldatma, onunda şartları var
Önce “terk” ve “pişmanlık”, dönmemek için “azm.”

SULTAN-ÜŞ ŞÛARA,
BÜYÜK ÜSTAD N. FÂZIL
KISAKÜREK’E

-Ölümünün 27. Yılı Nedeniyle-

UNUTMA

Her kişide biraz, kirlilik vardır
Melek ile çocuk, saftır unutma.
Kötülükler, cehennemin azığı
Şirk küfürdür, küfür koftur unutma.

UYKU ve ÖLÜM

Nefsine esir olan, câhil, cühelâ kesim
Var edene değil de, varlığa dayanırlar.
Menfaati görünce, bukalemun vâri
Tabii rengi dururken, rengârenk boyanırlar.

SEVDÂ DUVARI

O yâri ararken sahrada, çölde
Bîçâre mecnûnum şaştım da geldim.
Gönül şuâsıyla, ışık hızıyla
Sevdâ duvarını aştım da geldim.

SONGÜL’ÜM

Yeter bunca çektiğim, ikinci baharımda
Beni aşksız bırakma, sen gülüm ol Songül’üm.
Aşkımızın o tadı, azeri aratmasın
Gönlüm kovanın olsun, sen balım ol Songül’üm.