Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

AŞK -IV-

Âşığa yâri gerek, o istemez saray, köşk
En tatlı ve acının, birlikteliğidir aşk…

17/05/10

BİR YUDUM SEVGİ

İkinci baharda hazan vaktinde
Senin Gülşen’inde açmak isterim.
Nerede kendimce bir gönül bulsam
Sevdâ tohumunu saçmak isterim.

BERAT KANDİLİ

Dilenme bilmeyen bir dilenciyim
Boş çevirme yâ Rab, kapına geldim!
Affın istemeye yüzüm yoksa da
Boş çevirme yâ Rab, kapına geldim!

AŞK SÖZE SIĞMAZ

Güftesi yazılmaz, besteye gelmez
Her düşen bilir ki, aşk saza sığmaz.
O düştü mü öze, kör/sağır eder?
Her düşen bilir ki, aşk naza sığmaz.

ESAS OLAN MAZRÛF (*)

Mânâ ortada iken, bakılır mı hurûfa?
Bakmak gerek herhâlde, zarfa değil mazrûfa…

01/12/’10

GEL

Ne olursun biraz olsun acıda
Şu garibin, gözyaşını sil artık!
Ey cânânım hasretinle kavruldum!
Sensiz geçen, her saniyem yıl artık!

GÖZÜKTÜ

Uzak sanma ecel zili
Mâverâya yol gözüktü.
Gözler şaşıca bakınca
Yeşil bile al gözüktü.

GEL KURTAR BENİ

Ayrılık oduyla, yaktın, kavurdun
Bir selâm bir kelâm, sal kurtar yârim.
Bunca çektirdiğin, gamdan/çileden
Ne olursun beni, gel kurtar yârim.

HÂKİM KIL

O, bütün insanlığa, numûne-i imtisal
Habîb’in hayâtını, hayâtına hâkim kıl.
Yerde, gökte övülen, âlemlere rahmet O
Habîb’in hayâtını, hayâtına hâkim kıl.

SEVDÂ DUVARI

O yâri ararken sahrada, çölde
Bîçâre mecnûnum şaştım da geldim.
Gönül şuâsıyla, ışık hızıyla
Sevdâ duvarını aştım da geldim.