Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

AĞLAYAN GÖZLER ve BİZ
.
Ağlayanlardan değil de, keşke sizlere hep gülenlerden bahsedebilseydim, ama nafile. Öyle bir hale gelmişiz ki, yaşanan olaylar karşısında bırakın gülmeyi, ağlayacak halimiz dahi kalmamış. Evet biz ağlamayalım da kimler ağlasın, “parya” konumuna düşen hâlimize...
.
Bakınız:
.

ADAM GİBİ ADAMLAR,
GÂLİBA MAKBERDEDİR

İyiler iyi atla, gittiler o diyâra
Adam gibi adamlar, gâliba makberdedir.
Çilesiz, meşakkatsiz, varılır mı hedefe?

ÂLEM SANA MEFTÛN YÂ RESÛLULLAH

Ne de mutlu olur seni yazdıkça
Kalem sana meftûn, yâ Resûlullah.
Geceli/gündüzlü seni metheden
Kelâm sana meftûn, yâ Resûlullah.

ALLAH’IM

Kelimeler yetmez seni övmeye
Yüceden de yüce, daha Yüce’sin.
Arş-ı âlâ, Sidre senin eserin
Yüceden de yüce, daha Yüce’sin.

ÇEŞM-İ ŞEHLÂ –V-

Sana canım kaynadı, daha ilk gördüğüm an
Aşkından deli oldum, çeşm-i şehlâ bakışlım.
Nasıl oldu bilmem ki, öyle çok çok uzaktan
Itır kokunu aldım, çeşm-i şehlâ bakışlım.

ÇÜŞ DERSEN (*)

Kendi çıkarı için, birbiriyle tepişen
Eşeklere çüş dersen, toplumda yerin olmaz.
Neme lâzım değil de, bana lâzım diyerek
Her tavuğa kiş dersen, toplumda yerin olmaz.

BİZ KİMİZ?

Akabe biat yeri
Akıttık kanı, teri
Hakk yola verdik seri
Şehide sor biz kimiz?

ÇANAKKALE'DE O GÜN

1915, Çanakkale’de
Bulut ağlar, toprak ağlar, yol ağlar.
Bir metre kareye “altı bin mermi”
Vatan ağlar, millet ağlar, kul ağlar.

GÖZ İZİ

Daha ilk gördüğüm an, içimi aydınlatan
O kara gözlerinden, şimşekler çaktı yârim.
Ne kömür nede körük, hiç birine gerek yok
Cemre düştü gönlüme, beni de yaktı yârim.

HACILAR

Düşer Allah için kutsal yollara
Âdetâ Burak’a biner hacılar.
Minâ’da mel’unu taşa tutarak
Şeytanın ığvasın yener hacılar.