Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

GERGEF

-O’na ithaf-

Beklenmedik anda bir sürpriz ile
Gönül kapısından, girsen olmaz mı?

HASRETLİK

Ben o yâre öyle ki, bağlanmışım yürekten
Ne yapsam da kopamam, özüm özüne hasret.
Sense benim Leylâ’m ol, ben peşinde bir Mecnûn
Çöllerde dolaşalım, izim izine hasret.

HER İNSAN

Yaratılış gereği, bâzı şeyler zorunlu
Irktan, renkten değil de, seçtiğinden sorumlu…

30/07/’10

HAYIR/ŞER

Özenle yap her şeyi, yasak savma olmasın
İşte de, amelde de, kaliteye önem ver.
Yarın/yarın diyerek, işleri etme tehir
Henüz vakit geçmedi, bir gönül’e sende gir.

GÜZELLER ÖZELDİR

En güzeli kâl değil de hâl olan
Güzel fiil güzel sözden güzeldir.
Hiçbir zaman şu kuralı unutma
Güzel ahlâk güzel yüzden güzeldir.

KAVANOZ ve BİR FİNCAN KAHVE

Ne zaman hayatında bazı şeyler taşınamaz hale gelirse, ne zaman yirmi dört saat kısa gelmeye başlarsa, o zaman kavanozu ve iki fincan kahveyi hatırlayınız!

Bir gün bir felsefe profesörü, elinde birkaç kutu olduğu halde derse gelir. Ders başladığında, hiçbir şey söylemeden, önüne büyükçe bir kavanoz alır ve ağzına kadar tenis topları ile doldurur. Ve öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar;

KARANLIĞIN AYDINLARINA

Güya karşıdır onlar, ikinci evliliğe
Oynaşı, arkadaşı, keşke olsa bir tâne.
Satılır doğum hapı, fakülte kantininde
Kızlar(!) çocuk doğurur, evlenmeden daha ne.

KARA TALİH

Çile çeke çeke sevdâ peşinde
Şu dîvâne gönlüm yeldi, yelecek.
Aşkı gizlemeye gerek kalmadı
Eller hâlimizi bildi, bilecek.

KARA TOPRAK -I-

Hayatın gerçeği bu, mîzâcının gereği
Bal arısı bal yapar, diğeri sokar seni.
Makâma, mala karşı, eğer ki varsa hırsın
İçindeki arzular, dâima büker seni.

KİM KİMİ EĞİTİR?

Doyurur aklı, fikri, duygusal yönü ile
Şiir usu eğitir, eğitimse insanı.
Okudukça/yazdıkça, insanı ferahlatır
Şiir özü eğitir, eğitimse insanı.