Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

UNUTMA -II-

Kâtillere acımak, mâsumlara ölümdür
Bir zâlimi affetmek, bin mazluma zulümdür…

01/02/’11

UNUTMA

Vakti gelmemiş ise gül açmaz bülbül ötmez
Tahsil cehli giderir insanlığı öğretmez...

16/11/’15

ADRES VER!


Ha altı ok ha TERÖR, beden aynı kol farklı
Şu soruma cevap ver, AK gitsin de kim gelsin?
Ayırt eylemek için, insanın almaz aklı

AKIL ve ÎMAN

Kalp kalesi içinde o cevheri koruyan
İbâdetler îmanın, en güzel bir sûrudur.
Bin dört yüz yıldan beri bir harfi değişmeyen
Kur’an öyle kitap ki noksanlıktan berîdir.

AK SARAY

Kim ki devlet başkanı; oturur orada O
Bugün Tayyip ERDOGAN, yarın ise başkası.
Devlet imkânlarıyla şahsa yapılmış değil
Bugün Tayyip ERDOGAN, yarın ise başkası.

BAKMAK AYRI GÖRMEK AYRI

Bakan ile görenin, arasında fark şu ki
Kimi sanatı görür, kimi de sanatçıyı.
Hem Yaradan, hem yapan; buradayım diyorlar
Kimi sanatı görür, kimi de sanatçıyı.

AVRAT ve HERİF

Kötüyü kötülemek iyiyi övmek gerek
Avradın avrat ise, sen gir oyna çık oyna,
Avrat avrat değilse, sen gir ağla çık ağla.
Kem söz ile bet yüze, nasıl dayansın yürek?

BİR GENÇLİK BEKLİYORUZ -III-

Fakirin/fukarânın, garibin/gurâbanın
Yaraların saracak; bir gençlik bekliyoruz.
Korkmadan, çekinmeden her şart ve her zeminde
Bâtılları yerecek; bir gençlik bekliyoruz.

BİRİ KOLAY BİRİ ZOR

El elden üstün derler arş-ı âlâya kadar
Bin bilsen de yine de; “bir bilen”e onu sor.
Fâni olan her şeyin elbette bir sonu var
Allah, Habîbi varken; aranır mı başka yâr?

ÇÂRESİZ İKİ DERT

İhtiyarlık ve ölüm, çâresiz iki derttir
Ecel geldiği anda, bir mum gibi sönersin.
Burası pazar yeri, o da nasip olursa
Çıplak geldin dünyaya, bir kefenle dönersin.