Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

KİM KİMİ EĞİTİR?

Doyurur aklı, fikri, duygusal yönü ile
Şiir usu eğitir, eğitimse insanı.
Okudukça/yazdıkça, insanı ferahlatır
Şiir özü eğitir, eğitimse insanı.

MESCİD-İ AKSA

Lânetli zihniyete (*)

İşgale uğramış ilk kıblegâhım
Yüreğimi dağlar, Mescid-i Aksa.

MÂVİ MARMARA ŞEHİTLERİNE

Rotanız Filistin yükünüz hayır
Yardım gönüllüsü, Gazze şehidim.
“Vira bismillah” la yola çıktınız
Yardım gönüllüsü, Gazze şehidim.

LEYLÂ ile MECNÛN

Ben bir Mecnûn isem, sende bir Leylâ
Sen benim Leylâ’m ol; Leylâ’m ol, Leylâ!
Dayalı, döşeli, kalp sarayımda
Sen benim Leylâ’m ol; Leylâ’m ol, Leylâ!

MÂBUT ve MAHMUT

İnkılâp kolay değil, meşakkat, çile ister
Armut piş, ağzıma düş, olur mu böyle umut?
Ölsen de 'sürüleşme', kır esâret zincirin
Özgür ol, özgür yaşa, boyna taktırma hamut.

LÂ’L-Ü MERCAN (*)

Allah için, verilen bir selâmı
Alanlarla her an düşüp kalkmalı.
Hak’kın kapısını günde beş kere
Çalanlarla her an düşüp kalkmalı.

KUYU DEĞİL HUYUDUR

Yokluk çeken Mısır’da, kıtlığa çâre bulan
O aklının payıdır, Yusuf’u sultan eden.
Sarsıldı yıkılmadı, Züleyhâ depreminden
Kırılmayan fayıdır, Yusuf’u sultan eden.

NE OLUR!

Rehberin Kur'an olsun, doğru yolundan şaşma
AKLI KİRAYA VERİP, NE OLUR SÜRÜLEŞME…! (*)

18/12/’16

NE DERSİN?

Bu aralar kalbim ne çok üşüyor
Kansızlık mı, sensizlik mi ne dersin?
Sarhoş gibi sağa/sola yalpalar
Aşk rotası, yönsüzlük mü ne dersin?

NELER ÇEKTİM

Geçimsiz kadınlara ithaf

Öyle ki yıllar yılı, yastık ayrı biz ayrı
Huzurlu eş olmadın, hem çektin hem çektirdin.