Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

UNUTMA -II-

Kâtillere acımak, mâsumlara ölümdür
Bir zâlimi affetmek, bin mazluma zulümdür…

01/02/’11

UNUTMA

Vakti gelmemiş ise gül açmaz bülbül ötmez
Tahsil cehli giderir insanlığı öğretmez...

16/11/’15

UNUTMA

Kullukta esas olan, hem itaat hem tâat
Namaz beş vakit farzken, ahlâk yirmi dört saat…

17/07'14

YABANCI

Meydanlarda hak arama adına
Yıkan bize, biz yıkana yabancı.
Özel mülkiyeti devlet malını
Yakan bize, biz yakana yabancı.

UTANACAK,
YÜZÜ VARSA UTANSIN

Kalem varken, çocukların eline
O taşları, tutturanlar utansın.
Acımadan, jandarmaya, polise

YANDIĞINI BELLİ ET

Öyle samimi ol ki, o güzelim aşkını
Her kime sunuyorsan, sunduğunu belli et.
Sokak lambası gibi, sakın ola ki olma!
Her kime yanıyorsan, yandığını belli et.

ADRES VER!


Ha altı ok ha TERÖR, beden aynı kol farklı
Şu soruma cevap ver, AK gitsin de kim gelsin?
Ayırt eylemek için, insanın almaz aklı

AKIL ve ÎMAN

Kalp kalesi içinde o cevheri koruyan
İbâdetler îmanın, en güzel bir sûrudur.
Bin dört yüz yıldan beri bir harfi değişmeyen
Kur’an öyle kitap ki noksanlıktan berîdir.

AK SARAY

Kim ki devlet başkanı; oturur orada O
Bugün Tayyip ERDOGAN, yarın ise başkası.
Devlet imkânlarıyla şahsa yapılmış değil
Bugün Tayyip ERDOGAN, yarın ise başkası.

BAKMAK AYRI GÖRMEK AYRI

Bakan ile görenin, arasında fark şu ki
Kimi sanatı görür, kimi de sanatçıyı.
Hem Yaradan, hem yapan; buradayım diyorlar
Kimi sanatı görür, kimi de sanatçıyı.