Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

HASRET GİDİYOR…

Kıskançlık, kin, nefret arzı kapladı
İnsanlık sevgiye hasret gidiyor.
Bir tuğlanın ötesinden haber yok
Sıla şöyle dursun gurbet gidiyor.

HAYÂTIM

Daha yeni tanışmıştık, görünce gönlüm ısındı
Çekinerek beni sordu, hayâtıma hayat oldu.
Tatlı dille, güler yüzle, saygıda kusur etmedi
Birden bana kıyam durdu, hayâtıma hayat oldu.

Gülüm (2)

Olur ya eskaza güzel gönlünü
Benden başkasına verdin mi gülüm?
Sen de benim gibi ilk gördüğün an
Aşkın bahçesine girdin mi gülüm?

GÜL-İ RA’NÂ –III-

Uluorta her duyduğun şeyleri
Sen kafana takma, dilber-i ra’nâ.
Ne olursun eften/püften şeylerle
Şu gönlümü yıkma, dilber-i ra’nâ

MERHUM R. DENKTAŞ’A

Şehitler diyârı, Anadolu’dan
Selâmlar getirdim, yavru vatana.
O güzel ülkemin, dört bir yanından
Selâmlar getirdim, yavru vatana.

NE OLURSUN YÂR!

İkinci baharda hazan vaktinde
Sar beni bağrına, ne olursun yâr!
Mehtaplı gecede gir de koluma
Al beni böğrüne, ne olursun yâr!

KISKANMA GIPTA EYLE

Erdemlilik gereği, düşmanın olsa dahi
Kim başarı sağlasa, kıskanma gıpta eyle.
Seni gördüğü yerde, yapmacık edâ ile
Tatlı dille yağlasa, kıskanma gıpta eyle.

KÂİNÂTIN KALBİ

Habîb’in yattığı o yeşil türbe
Güneşin gururla, battığı yerdir.
Müezzin mahfeli, vedâ tepesi
Kur’an bülbülünün, öttüğü yerdir.

O SONRA

Önce bireyden başla, önemlisi bu iştir
İnsanlığı değil de, sen kendini değiştir…

14/07/'10

ÖLÜR MÜSÜN SEN?

Kara gözlerine kurban olduğum
Bir tebessüm etsen, ölür müsün sen?
Cânân’ım diyerek bağrına bassan
Canı cana katsan, ölür müsün sen?