Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

ÖKSÜZ GÖNÜL

Sen dünyadan gideli
Gönüller öksüz kaldı.
Cihan …izimle doldu
Fikirler köksüz kaldı.

HÂRE KATLANDIRIR
GÜL’ÜN HATIRI

Pervâneler gibi döndürür beni
Kura katlandırır Gül’ün hatırı.
Değil mi ki kement O’nun zülfünden?

İKİ BİLET BİRİ BEN
BİRİ DE YANLIZLIĞIM

Cehennemin üstünden kolay geçilir sanma
İşte sırat işte sen, biri de yalnızlığım.
Bu dünyadan ukbâya göçersen îman ile

LÂ-İLÂHE-
İLLÂLLAH...
.
Her müminin ilk sözü
Lâ-ilâhe-illâllah.
İlmin, amelin özü

KOKUN VAR DİYE

Yıllar yılı seni, bekledim durdum
Gözüm yolda kaldı, gelir yâr diye.
Her fırsatta çaldım gönül kapını
Şu dertli gönlüme, merhem sür diye.

KOLAY MI?

Daha olayları olmadan önce
Ferâsetin yoksa sezmek kolay mı?
Yıllarca birikmiş onca dertleri
Kördüğüm olmuşsa çözmek kolay mı?

TÜRBANNÂME

Ahzab, Nur sûresin hiçe sayarak
El uzatır, dil uzatır türbana.
Çağın gerisinden “simge”dir diye
El uzatır, dil uzatır türbana.

GARK EYLE

Yüce Rabb’im n’olur bana acıda
Günahkâr kulunu, nûra gark eyle.
Senden ne gelirse ona râzıyım
Batsa da dikeni, hâre gark eyle.

FÂNİSİN DÜNYA

Senin dostluğuna güven olmaz ki
Atarsın başından fânisin dünya.
Genç, ihtiyar demez yere çalarsın
Gidilmez peşinden fânisin dünya.

ECDAT YÂDİGÂRI

Mehterin eşliğinde tarihe dön geri bak
Güzel olan her şeyde, ecdat yâdigârı var.
Beste, had ve mîmârî sanatın her dalında
Gönül alan her şeyde, ecdat yâdigârı var.