Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

SURİYE’NİN HÂLİ
-Zâlim Esat’a ithaf-

Yerden top ve tüfekle, gökten helikopterle
Yeryüzünde var mıdır, kendi halkını vuran.
Ne kadar zâlim varsa, hepsi kaldı geride

SON NEFES

O cânânın bir tek gözün
Verseler değişmem Şam’a.
Dinlerim her güzel sözün
Pabucumu atsa dama.

SOLMAYAN TEK RENK

Zamanı geldiğinde, her bir canlı ölecek
Ölsen dahi yaşatan, ölmeyen renge boyan.
Cephede çarpışırken, yüzüne tükürenden
Affedip de intikam, almayan renge boyan.

SOL YANIMDA SIZIM VAR

Sevdiğimi öyle ki, hislerimle değil de
Sol yanımda sızım var, sağduyuyla severim.
Ne olursun ya Rabbi, beni yârsiz bırakma!
Birazcık ayrı kalsam, dizlerimi döverim.

SORUYORUM SİZE

Gece/gündüz nâzikçe, tatlı/tatlı konuşan
Dilberle sohbet eden, diller bayram etmez mi?
Mızraba gerek var mı, beste sensin, güfte sen?
Seni çalıp, söyleyen, teller bayram etmez mi?

ŞİİR

Aşk ile yananın, dumanıdır o
Öyle şiir yaz ki, o bizim olsun.
Mâziyi, âtiyi; tam kucaklasın
Öyle şiir yaz ki, o bizim olsun.

ŞİİR YAZILMAZ

Zihin denizine, ilham oltasın
Atmayınca, yazılır mı hiç şiir?
Gül dalına konan, bülbül misâli
Ötmeyince, yazılır mı hiç şiir?

DOĞRU TERCİH

Siyâset öyle şey ki, mutlak temizlik olmaz
Emsalleri içinde, biraz daha pak parti.
Maddi kalkınma huzur, istikrar, güven onda
Onca parti içinde, Ak Parti’yse tek parti.

DÜNYAYA YAMA YAPTIK…

Hoşgörü, fedâkârlık, sevgi, saygı kalmadı
Basit bir şey yüzünden, kusarız kinimizi.
Hiç yüzümüz yoksa da, yine de yakaralım
Allah’tan tek dileğim, hayretsin sonumuzu.

DİNSİZLİK DE BİR DİNDİR

Hâbil/Kâbil’le başlar, bu yolun başlangıcı
Dinsizlik de bir dindir, o da dinsizin dîni.
İnsan olan her yerde, ya küfür var ya da din
Dinsizlik de bir dindir, o da dinsizin dîni.