Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

Namaz için, cenâzesi câmiye
Her geleni şehid sanma îman şart.
Çiçeği burnunda daha genç diye
Her solanı şehid sanma îman şart.

İnançsızın secdedeki başı da

KÂİNÂTIN KALBİ

Habîb’in yattığı o yeşil türbe
Güneşin gururla, battığı yerdir.
Müezzin mahfeli, vedâ tepesi
Kur’an bülbülünün, öttüğü yerdir.

İNSANDA İKİ KANAT

Nedir diye sorarsan, o menzile götüren?
İnsanda iki kanat; biri fikir, biri aşk.
İyi düşün, karar ver, kendin bilen insanın
Olmazsa olmazları; biri şükür, biri aşk.

İLLÂ EDEP İLLÂ EDEP

Riyâya bürünerek, halka böbürlenirse
Elbette çalım satan, edepten mahrum kalır.
Hedefi yanlış seçmiş, göz/gez nedir bilmezse
Okunu yanlış atan, edepten mahrum kalır.

KISKANMA GIPTA EYLE

Erdemlilik gereği, düşmanın olsa dahi
Kim başarı sağlasa, kıskanma gıpta eyle.
Seni gördüğü yerde, yapmacık edâ ile
Tatlı dille yağlasa, kıskanma gıpta eyle.

NİYET KALBİN AMELİDİR

İbrahim Ethem’in bazı dostların
Giydikleri, yamalıdır unutma!
Ben müminim deyip duran müminler
Helâl lokma, yemelidir unutma!

NE OLURSUN YÂR!

İkinci baharda hazan vaktinde
Sar beni bağrına, ne olursun yâr!
Mehtaplı gecede gir de koluma
Al beni böğrüne, ne olursun yâr!

MERHUM R. DENKTAŞ’A

Şehitler diyârı, Anadolu’dan
Selâmlar getirdim, yavru vatana.
O güzel ülkemin, dört bir yanından
Selâmlar getirdim, yavru vatana.

YABAN OLAYIM

Göklere tırmanan sarp kayalarda
Sen bir avcı, ben bir ceylan olayım.
Acımazsan çal bıçağı boynuma
Elinin altında kurban olayım.

ŞİİR NEDİR?

Elimde değil ki gece ve gündüz
İçimde dinmeyen, sızıdır şiir.

Tatlı hâriç, her tatlıya tat veren