Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

ŞEFAAT ve GAYB

Sahih ve mütevâtir, eserler ortadayken
“Böyle de olur” deyip, yanlış yorumlanıyor.
Kimisi gafletinden, kimisi art niyetli
Ağyardan bir şey duyup, yanlış yorumlanıyor.

ŞEREF(SİZ) SİNİZ

Gül dalı dururken, kel karga gibi
Çöplük dittiyseniz, şeref(siz) siniz.
Ebu Cehil gibi, hem de bilerek
Hakk’a çattıysanız, şeref(siz) siniz.

ŞÂHA KALKAN TÜRKİYE

Kene gibi yapışan, İMF kapı dışı
Yardım alan değil de, yardım eden Türkiye.
Yurt içinde, dışında, “kimsesizin kimsesi”
Yardım alan değil de, yardım eden Türkiye.

SAR BENİ BENİ

Al da götür beni kendi iline
Biran önce n’olur, yâr beni beni.
Geceli, gündüzlü sen doya doya
Al da kollarına, sar beni beni.

SEVGİSİZ OLMAZ II

Muhabbettir bil ki aşkın gıdası
Gönül kabı asla, sevgisiz dolmaz.
Ya kuluna âşık; ya da Allah’a
Gönül gönül ise, sevgisiz olmaz.

VUSLAT

Geçmeyince olmuyor, yârdan, sevdâdan, serden
Kükreyince mücâhit, ses gelmeli her yeden.
*
Gönül yanan bir ocak, külü yok dumanı yok

YILBAŞI REZÂLETİ

Bir Ocak’da yılbaşını kutlamak
Ner’den çıktı bilmiyorsan araştır.
Çam devirip sonra onu süslemek
Bir mümine yakışır mı araştır?

YETER Kİ GEL DE

Akbaşlı dağları, aşar gelirim
Ey canım, Cânân’ım, yeter ki gel de!
Naza ne gerek var, her şey ortada
Ey benim, Cânân’ım, yeter ki gel de!

GÖNLÜN ABDESTİ AŞK

Sevginin suyu ile; yıkayıp temizleyen
“Aklın abdesti ilim; gönül abdestiyse aşk.”(*)
İnsanlar şöyle dursun her canlıda da o var
Onsuz yaşamak ölüm; gönül abdestiyse aşk.

ŞİİR NEDİR?

Elimde değil ki gece ve gündüz
İçimde dinmeyen, sızıdır şiir.

Tatlı hâriç, her tatlıya tat veren