Hani sevdalar bitmezdi baba

HÂNİ SEVDALAR BİTMEZDİ BABA

Hani sevdalar bitmezdi baba,
hani seven sevdiğini bırakmazdı?
Senin sevdiğin gibi severdi insan,
son nefesine kadar yanında kalırdı.

Sen anlatırdın ya bana,
“Sevda emek ister” derdin.
Bir gönle girdiysen oğlum,
ömrün boyunca sahip çık derdin.

Ben de öyle sevdim baba...

Gözüm başkasını görmedi,
yüreğim başkasına dönmedi.
Ben sevdiğim için
kaç gece sabahladım,
kaç kez sustum,
kaç kez kendimden vazgeçtim
sen bilirdin.

Ama olmadı baba...

Meğer herkes
senin sevdiğin gibi sevmiyormuş.

Bazıları gelir,
kalbine yerleşir,
sonra hiçbir şey olmamış gibi
çekip gidermiş.

Hani sevdalar bitmezdi baba?

Hani insan
sevdiğini yarı yolda bırakmazdı?

Ben senin öğrettiğin gibi
sevdim.

Sadakati bildim,
vefayı bildim,
beklemeyi bildim.

Bir insanın elini tuttuysam
kolay kolay bırakmadım.

Ama hayat bana
başka türlü öğretti sevgiyi.

Ben sevdim,
o gitti.

Ben bekledim,
o dönmedi.

Ben “biz” dedim,
o “ben” dedi.

Ben ömür düşündüm,
o birkaç günün hesabını yaptı.

Şimdi baba...

İçimde sana soramadığım
çok soru var.

İnsan sevdiğini
nasıl bu kadar kolay unutur?

Bir zamanlar
“sensiz yaşayamam” diyen biri
nasıl olur da
sensiz yaşamaya alışır?

Nasıl olur da
bir kalp,
başka bir kalbi
bu kadar kolay kırar?

Senin sevdiğin gibi
sevmek yanlış mıydı baba?

Yoksa ben
yanlış insana mı
doğru sevgiyi verdim?

Bazen seni hatırlıyorum.

Ellerini,
sözlerini,
hayata bakışını...

Ve içimden
şunu söylüyorum:

“Keşke baba
senin sevdiğin gibi
sevmeyi herkes bilseydi.”

Belki o zaman
bu kadar insan
yarım kalmazdı.

Belki geceleri
bu kadar insan
sessizce ağlamazdı.

Belki “seviyorum”
kelimesi
bu kadar kolay söylenmezdi.

Hâlâ senin sözlerin
kulağımda baba:

“Seviyorsan sahip çık.”

Ben sahip çıktım.

Sonuna kadar...

Ama bazen
bir insanın sevgisi
iki kişilik bir hikâyeyi
kurtarmaya yetmiyor.

Şimdi ben
senin öğrettiğin gibi
sevmeye devam edeceğim.

Kırılmadan değil...

Kırılsam da
sevgiyi kirletmeden.

Çünkü sen bana
sevmeyi öğrettin baba.

Ben de
senden öğrendiğim gibi
sevdim.

Ve ne olursa olsun
şunu biliyorum:

Hani sevdalar bitmezdi baba...

Belki bitmiyorlar gerçekten.

Sadece insanlar
sevdalarının arkasında
durmayı bırakıyor.

Benim sevdam bitmedi.

Sadece
artık içinde
senin öğrettiğin kadar
sessiz bir acı taşıyor.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ