Hani Nerde Şiiri - Mustafa Aydoğan 2

Hani Nerede?

Bir zamanlar canımdan öte saydığım,
Gözüm kapalı yoluna baş koyduğum,
Düştüğümde uzanır diye el umduğum,
Hani nerede o candan öte dediklerim?

İyi günde gölgem gibi yanımda duran,
Sözleriyle yaralarıma merhem vuran,
Derdimi kendi derdi sanıp da soran,
Hani nerede o candan öte dediklerim?

Fırtınalar koptu, yollar ayrıldı,
Nice sağlam sandığım bağlar kırıldı.
Meğer bazı sevdalar yalanla örüldü,
Hani nerede o candan öte dediklerim?

Zor günün karanlığı çöktü üstüme,
Bir baktım kimse yok dönüp yüzüme.
Derman ararken kanayan gönlüme,
Hani nerede o candan öte dediklerim?

Soframda ekmeği bölüp paylaştığım,
Gözyaşına kendi gözyaşımı kattığım,
Sevgiyle adını kalbime yazdığım,
Hani nerede o candan öte dediklerim?

Şimdi sessizce izliyorum yılları,
Unutulmuş geride kalan yolları.
Boşlukta savrulurken umut kollarım,
Hani nerede o candan öte dediklerim?

Yüzüme dost görünüp ardımdan vuranlar,
Benimle gülüp düşmanla duranlar,
Bir selamı bile çok gören o insanlar,
Hani nerede o candan öte dediklerim?

Anladım ki herkes kendi derdinde,
Vefa kaybolmuş hayatın perdesinde.
Kalabalıklar içinde yalnız bir gönülüm ben,
Hani nerede o candan öte bildiklerim?

Mustafa Aydoğan