Ben istedim diye böyle olmadı
İnanmazlar söylesem;
Bir sabah uyandığımda
Yerinden oynamıştı dünya,
Sessizce,
Ben fark etmeden…
Dünya, güzelim…
Ben sana ezelde vurulmuşum;
ilk nefesimde bile
senin izini taşımışım.
Esen her rüzgârda
Akşamlarda sabahlarda
Ve ansızın gün ortasında
Başımı döndüren
Dümdüz ve uzun
Bir zaman gibi
Ya da tarih gibi
Yaşadıklarımı taşıyacak bir söz,
Gördüklerimi çağlara duyuracak bir nefes isterim.
Yorulan yüreğimin yükünü omuzlayacak,
Kırgınlığımı sükûtun içinden haykıracak
Bir şiir lazım bana.
Ah, cananım mısın sen,
senin gözlerin gizemli bir yolculuk sanki.
Zaman, aksini bozamıyor,
yollar sende hoş,
sendeyken hüzün kayboluyor.
"Sıradan insanlar kahraman olamaz"
diyordu
ama yalan söylüyordu
zaman ve tarih buna şahitti
Bazen ansızın kelimeler geliyor aklıma
Zamansız ve revan olduğumda çilesine zamanın
Ağıtlar yakıyor aklıma gelen kelimeler
Ve heceler, hece hece anlamadığına söver
Ve geceler ve dedeler ve bebeler
Belki taşların sabrında gizlidir o dil,
Belki bir kuşun kanadında,
Ya da geceyle konuşan bir ağacın gövdesinde.
Ben hâlâ seni arıyorum—
Bir rüzgârın kıvrımında,
Bir yıldızın sönmeden önceki parıltısında.
Artık suskunum konuşurken bile
Kendimden vazgeçtim
Kalbimde kırılmıyor bu vesile ile
Evet dostum
Rahat edebilirsin
Oturacağım dünyada sakince
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!