Halim Yazıcı Şiirleri - Şair Halim Yazıcı

aynı kelimeleri kullanıyorum
suları kurulamak gibi
yaşıyorum

elimin biri diğerini tutuyor
akan nehri duruluyor

yazmam gereken bir şey kalmadı

rüzgâr esin sesini doldurup cebine
benden habersiz gölgelere gecelere
göz kırpmaz oldu kimse nedense

belki bir hüznü yeniden yaşama hükmü
değilse de hayatın yarım kalan hecesi

biliyorum ki ayrılık getirir ayrılıklar
ve belki de her ayrılık bir kavuşma sevinci.

tarla kuşları;
- uzun buğday tanesiyim

ark'tan akan su;
- döndüm. gül döndüm

yirmi on vapurunda saçlarını tarayan zaman
bağdaş kurmuş da akıp giden sessiz su sesine

dünyanın kum saatlerini ters çeviren zaman
düş kurmuş da denizin teleğinden düşen
mor tuvalin sır perdesine

bütün kuşlarım öldü
önce biri öldü

önce biri ölen
birdenbire yok oldu

beştaş oynar düşlerim
tahta kayıklar, bayramlar

horoz şekerini çalar cin alim
bir ucu arşa değer dudağı arap devimin

Enver Gökçe'ye

artık ölüme inanır oldum gök gözlü kardeşim
gökçe kardeşim, bulut kardeşim, toprak kardeşim

ve hüzün süzerken yaprak gözlerini altın çanak yüreğinden

hadi durma uç
uç insan kalbim

herşey nasıl başladı
nasıl bitti demeyeceğim

Dans ederken renkleri bulutların
bil ki kalbi çarpıyordur papatyaların

İşte bu yüzden seni seviyorum

Okşarken kalbini kırların bulutlar