KÂBUS
Karanlık odada gölgeler oynar
Saatler kabûsun vaktini vurur
Korkunun kazanı ruhumda kaynar
Çocuk yüreğimde çiçeğim kurur
İradem olmadan geldiğim handa
Sığındım Rabbime yalan ömrümde
Umudum tükenip ürktüğüm anda
Sığındım Rabbime kalan ömrümde
Yolumdaki engel, çiyan, çakıldan
KALBE DOKUNUŞ
Sevdanın yolunda şaşırdın kaldın
Kalbe dokunmayı oyun mu sandın?
Haddin miydi senin hayale daldın?
Düşlerin kâbusa döndü uyandın
KARA ELMAS
Özlemi güneşin okşayan eli
Gönlünde yer eden onmayan yara
Madende esince karbonun yeli
Ciğere işleyen kömürdür kara
Ömrünün yazını yaşarken güzel
Gönlün sevdiğimi aman sezmesin
Ruhumdan yükselen inleten gazel
Gizlice kalbine dalıp gezmesin
Can özümden mahrum uzak yaşarken
KAVİMLER KIRAN KAVİM
Neyin uykusundasın, nedendir bu rehavet
Nedir yiğit sinene saplanıp kalan illet
Kurtulmanın yolunu, gönlünle hasbihâl et
Uyan artık uykudan, övülen Necip Millet
KELTEPE ŞEHİT'LERİNE
İnledi Yer, gök
Mazlum feryatlarıyla
Yükseldi çığlıklar göklere,
Titredi arşı alem
KİBİR VE NEFS
Kibirlenme, aciz insan
Veren Hâk'tır sana canı
Nedendir bu sürçilisân?
Sen kendini iyi tanı
KOCA SEYİT ONBAŞI'YA
Sene bin dokuz yüz on beşti
Birleşti şer komitesi, şeytanın avânesi
Daldı hayal alemine, karar kıldı
Kudretli silah, donanmasıyla alarak
KÖRDÜĞÜM GİBİ SEVMEK
Seveceksen bir kalbi
Resûlallah gibi sevmeli
Hazreti Aişe'yi sevdiği
İlk günkü gibi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!