Göğün ehli bayram eder
Vakit saat dolduğunda
Düşmanları basar keder
Türkler birlik olduğunda
Mazlumlara umut sensin
SON SEFER
Dünya handır, süse kanma
Rabbimize verdik ahît
Ellerin boş gidip yanma
Tövbe eyle, varken vâkit
SÖYLE
Hüzzam nağmelerdir, artık duyulan
Kuşlar kanat çırpar, derin hüzüne
Deprem ardı düşler, ruhtan soyulan
Söyle, kim kalacak senin güzüne?
SÛDENAZ
Horasan diyarından göç edip gelen şiir
Anadolu'nun kalbi, yurdu olan Sûdenaz
Yazdığı mısraları gönle dokunan şair
Kalem, kelâm yoluyla ruha dolan Sûdenaz
TEKDİR
Şanlı Ordu'ma dinsiz, imansız diyen, arsız
Müslüman mısın sanki kalbi kapkara nûrsuz
Atamız Oğuz Kağan, taptığımız Hûdâ'dır
Sarayın sultanıyken tacı tahtı yerinde
Kıskananlar keyfimi bana fazla gördüler
Düştüm anında gözden yerim artık derinde
Hazırlayıp sonumu türlü çorap ördüler
Evlenmek kaderimse boşanmak da kaderim
TEN URBASI
Ruha giydim ten urbası
Ademoğlu olup geldim
Kaşıkladım rızk çorbası
Çağlamaya talip seldim
İki Turna eş seçer birbirini
Geçirirken birlikte ömürlerinin her demini
Yavruları artırır sevinçlerini
Mutludur, huzurludur hâneleri
Gelir bir gün emri Hâkk'ın
UMUDUN DİRİLİŞİ
Gâm, kasâvet sarınca birden bire ufukta
Düşene vurur insan, vermez bir tek pulunu
Tuz buz olur hayaller, ümitsizlik âfâkta
Yitirme umudunu, Allah sever kulunu
UMUDUN RAKSI
Sevdam için ağlayan, nazlı yağmur damlası
Kalbimin küllerinden arta kalan ne varsa,
Usulca toplayıp, götürsen sevdiğime
Belki anlar, sonunda, muammayı, sevdayı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!