Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

Kalbimizi açalım
Haykıralım Allah’a
Kuşlar gibi uçalım
Kavuşalım Felah’a.

Namazları eksiksiz

Boşa gayret, boşa çaba
Mızrak çuvala sığar mı?
Uymaz yapılan kitaba
Mızrak çuvala sığar mı?

“Son” deyip her seferinde

Karanlıklar çökse de düşüncene
Aydınlığa gebedir en sonunda
İstersen kalkıp mum yakmayı dene
Göreceksin… Her şey kendi tonunda.
2011

Kolay mı o kadar köyü anlatmak
Toprağı bir başka, taşı bir başka
Nasip oldu yemeklerinden tatmak
Tabağı bir başka, aşı bir başka

Köyde tandır ekmeği kentte somun

KOYUN BABA KÖPRÜSÜ

Osmancık’ta ayakları, mazisi derinde
Nazlı nazlı akan Kızılırmak üzerinde
Altın kemer gibi durur en güzel yerinde

Hatırlayıp ceddimizi
Kızılay’a kan verelim
Düşünerek kendimizi
Kızılay’a kan verelim

Bazen doğal afet vurur

Senin gözünde ben neyim
Sen demeden ben söyleyim
Ha var, ha yok hiçbir şeyim
İnan sana çok kırıldım

Olsa da yüzün ay gibi

KİMSESİZLERİN KİMSESİ

Unutma ki; Alparslan, Fatih, Yavuz atandır.
“Haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandır”(*)

Mâdem haklısın, susma öyle…Erkekçe haykır,

Anlatmak istesem seni
Dilim dönmez ki kadınım
Resmetmek istesem seni
Kalem çizmez ki kadınım

Katlandın hep şu huysuza

Ne söylemişti O yüce Peygamber
Dikkat edipte anlasaydın eğer

Ne huzursuzluk çekerdin, ne çile
Yakalanmaz giden… Artık nafile